Getty Center
เดี๋ยวนี้ไฟลท์ภายในประเทศให้ไปถึงสนามบินก่อนสองชั่วโมงเหมือนกันเหรอเนี่ย สงสัยจะตรวจเข้ม สองเราไปไฟลท์เจ็ดโมงเช้า ตื่นกันตั้งแต่ตีหนึ่ง เที่ยวนี้เราเอารถไปฝากที่ MasterPark ที่นี่ดีนะ เค้ามีคนขับเอาไปจอดให้เราด้วย ถึง Sea-Tac Airport เช็คอิน ผ่านด่านตรวจอะไรเรียบร้อย เพิ่งจะตีสี่ครึ่งเอง
จนมานั่งรอที่เกทกันแล้ว เพจยังไม่ตื่นดีเลยนะเนี่ย มาร์คบอกจะไปซื้อกาแฟ เอามอคค่าแฟรบปุชชิโน่มาให้เพจด้วย สองชั่วโมงผ่านไป ดูทีวีก็แล้ว คุยกันจนหมดไปหลายเรื่องแล้ว เค้าก็ยังไม่เรียกขึ้นเครื่องเสียที
เครื่องบินเล็กแบบนี้ไม่มีทีวีหรอกนะ แอร์โฮสเตสเดินถาม วอลล์สตรีทเจอนัลไหมคะ เพจได้แต่ยิ้มแล้วนึกในใจ ไม่รู้จะอ่านไปทำไมค่ะ สักพักเธอก็มาแจกขนม เพจรับสโคนอย่างเดียว ไม่รับเครื่องดื่ม กาแฟเพจถือขึ้นมาด้วย ยังกินไม่หมดเลย
ตอนเครื่องบินลดระดับ เพจเจ็บแก้วหูชะมัด ปกติไม่เจ็บมากขนาดนี้นี่นา โอย จิกหัวลงหรือเปล่าเนี่ย กัปตันอลาสก้าแอร์ไลน์คนนี้ซิ่งน่าดู เครื่องมาถึงก่อนเวลาสิบกว่านาที ขนาดไฟลท์นี้ออกช้าแล้วนะ เพจกลับมาครั้งนี้ เบอร์แบงค์แอร์พอร์ตเปลี่ยนชื่อเป็นบ็อบโฮปแอร์พอร์ตไปเสียแล้ว เพจว่าเพจชอบชื่อเก่ามากกว่านะ จำง่ายดี
ฟ้าใสแดดดีจัง แตกต่างจากซีแอตเติ้ลอย่างสิ้นเชิง แวะเคาน์เตอร์เช่ารถกันก่อน ได้รถราเรียบร้อย มาร์คบอกหิว งั้นไปกินข้าวที่ศรีสยามก่อนคงจะดี ร้านอยู่แถวนี้นี่เอง เรามาถึงสิบโมงครึ่ง มาร์คจัดแจงเดินเข้าไปถาม เค้าว่าร้านเปิด 11 โมง แต่สั่งอาหารได้ค่ะ เพจสั่งซี่โครงหมูแหนมกับลาบปลาดุก ที่จริงเพจยังไม่หิวแต่ก็ต้องกิน มาร์คชอบร้านนี้ บอกอร่อยทั้งสองอย่างแหละ อิ่มหนำสำราญกันดีแล้ว ไปโลด
ขับรถตามถนนซันเซ็ทบูเลอวาร์ดไปเรื่อย Getty Center ตั้งอยู่บนเขาซานตามอนิก้า คือต้องนั่งรถไฟฟ้าขึ้นไปอีก สองเราเสียแค่ค่าจอดรถเจ็ดเหรียญ ทั้งนี้ไม่ต้องเสียค่าเข้าชมแต่ประการใด พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ผสมผสานศิลปะตะวันตกยุคกลางเข้าด้วยกันกับสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ได้อย่างสวยงาม ศิลปกรรมที่จัดแสดงมีทั้งภาพเขียน หนังสือที่เขียนด้วยลายมือ รูปปั้น รวมทั้งภาพถ่าย สองเรารู้สึกจะชอบภาพเขียนของ Monet เป็นพิเศษ ยืนพินิจพิจารณากันอยู่ได้ตั้งนานสองนาน
|
