ไชนีสโดนัท
ตีห้าเพจตื่นละ สงสัยนอนผิดที่มั้ง ล้อบบี้ข้างล่างเค้ามีอาหารเช้าให้ด้วย แต่เพจไม่ลงไปกินหรอกนะ เที่ยวนี้เพจไม่อยากกินอาหารฝรั่ง เพจเคยกินเบค่อนร้านดัชต์แพนเค้กที่วิคตอเรียครั้งหนึ่ง แคนาเดี้ยนเบค่อนจะคล้ายๆ แฮม เพจไม่ค่อยชอบ เก็บข้าวเก็บของออกไปหาอะไรกินข้างนอกกันดีกว่า เช็คเอาท์กันแต่เช้า
ตลาดตอนเช้าเงียบเหงา มีร้านลิโด้ซึ่งเป็นร้านอาหารจีนเล็กๆ เปิดอยู่ร้านเดียว เพจเห็นเมนูแล้วก็กลุ้มใจ อ่านไม่ออก ส่วนมาร์คนั่งดูเมนูหน้าตาเฉย อย่าบอกนะว่าอ่านภาษาจีนออก เพจไม่เชื่อหรอก ที่ไหนได้เมนูมาร์คมีภาษาอังกฤษด้วย แต่ของเพจไม่มี สงสัยเค้าคิดว่าเพจเป็นคนจีนมั้ง เลยเอาเมนูภาษาจีนมาให้
มาร์คสั่งบะหมี่น้ำ เพจสั่งคอมโบ้ฮ่องกงสไตล์คอนจี เค้าจะเสิร์ฟมาพร้อมกับไชนีสโดนัท ตอนจะสั่งเพจก็ยังงงๆ ถ้ามีรูปด้วยคงจะดีไม่น้อย จะได้รู้ว่ารูปร่างหน้าตามันเป็นยังไง เผื่อจะได้ทำใจไว้ก่อน คนเสิร์ฟพูดภาษาอังกฤษแทบไม่ได้ เช้าๆ เพจไม่ค่อยอยากคิดมาก งั้นลองดูก็ได้ เดี๋ยวจะหาว่าเราเรื่องเยอะ พอมาถึง ที่แท้โจ๊กกับปาท่องโก๋บ้านเราแหละ เฮ้อ
โจ๊กเค้าใส่หนังหมูด้วย ตั้งแต่เพจมาอยู่อเมริกา เพจเคยกินโจ๊กครั้งเดียวที่ไชน่าทาวน์ซีแอตเติ้ล เพจว่าร้านจีนที่นี่ทำโจ๊กอร่อยสู้บ้านเราไม่ได้ บ้านเพจแถวๆ โรงแรมอมรินทร์ มีร้านโจ๊กอยู่ร้านหนึ่ง เพจกลับบ้านทีไรต้องไปกินทุกที โจ๊กเค้าใส่หมูสับ เครื่องใน ใส่ไข่ด้วย เพจเขียนไว้ในรายการกินแล้ว กลับไปจะต้องไปกินให้ได้ ว่าแต่ว่า สิบกว่าปีแล้วไม่รู้ว่าร้านนี้เค้ายังจะขายอยู่หรือเปล่า
สองเราขึ้นไปแวนคูเวอร์กันบ้าง ไปไชน่าทาวน์ซื้อผลไม้อีกแหละ แถวบ้านไม่มีกิน บ้านป่าเมืองเถื่อนก็อย่างนี้ คราวนี้ได้ทั้งมังคุด ลิ้นจี่ แล้วก็ลำไย ที่จริงมีผลไม้อีกหลายอย่าง ขนุน ชมพู่ น้อยหน่า เงาะ ทุเรียน พวกผลไม้เมืองร้อน แต่เพจซื้อแค่สามอย่างที่ชอบกินจริงๆ ขืนซื้อมาทุกอย่าง กินกันกระเพาะครากแหงๆ กินข้าวกลางวันเสร็จเดี๋ยวก็จะกลับกันแล้ว เอากลับไปกินที่บ้านก็ไม่ได้
|