Page by Paige

กลับมาแสงเทียน มาร์คให้เพจโทรจองห้องที่ฮาร์ดร้อคไว้ก่อน ไม่เข้าใจ เพจโทรไปจองห้องทีไรได้แต่ห้องดีลักซ์ทุกที เค้าจองห้องธรรมดากันยังไงเหรอ หรือห้องธรรมดานั่นแหละเค้าเรียกห้องดีลักซ์ งง ไม่ได้กลับเมืองไทยนานจัด

หอบข้าวของลงมาเช็คเอาท์ มาร์คหิ้วกล้องอันเก่าที่ตกน้ำลงมาด้วย ไม่อยากทิ้งไว้ในห้อง เดี๋ยวเค้าจะเข้าใจผิดคิดว่าเราลืมเอาไป มาร์คบอกเจ๊กล้องนี้มันตกน้ำคิดว่ามันพังแล้วนะ เจ๊บอกอย่าเพิ่งทิ้ง เจ๊จะเอาไปซ่อม

เหมาสองแถวไปลงหน้าด่าน 300 บาทเหมือนเดิม กลับขึ้นฝั่งบ้านเพ เพจเห็นร้านขายเอสเพรสโซ่รีบเดินเข้าไปซื้อทันที เช้ามาต้องกินกาแฟก่อน ไม่งั้นเพจยังไม่อยากทำอะไรทั้งหมด มาร์คอย่าเพิ่งไป เพจขอเข้าไปซื้อของฝากในตลาดแป๊บนึง โห ของกินเพียบ อยากซื้อทุกอย่างแหละ คิดไปคิดมาอย่าดีกว่า ขี้เกียจมีปัญหาตอนเข้าเมือง แค่ซื้อกินเท่าที่มีเวลาอยู่เมืองไทยละกัน งั้นซื้อทุเรียนกวนอย่างเดียวพอ ไม่ได้กินมาเป็นชาติละ

เดินไปอีกด้านหนึ่ง กรอบรูปเปลือกหอยน่ารักดี คนขายบอกสามอันร้อย เพจเลือกได้มาหกอัน เอาไปฝากเพื่อนที่ทำงานคงจะดี ซื้อม่านเปลือกหอยมาอีกอัน ร้อยห้าสิบบาท มาร์คนั่งกินฝรั่งกับชมพู่รอเพจที่ท่าเรือ เห็นเพจหอบห่อกระดาษยาวๆ มาเลยถาม มาร์คบอกยาวขนาดนั้น มันจะฟิตกระเป๋าเดินทางหรือเปล่าเนี่ย เออนั่นสิ ตอนซื้อเพจก็ไม่ทันคิด

นั่งรถบัสจากบ้านเพไปชลบุรีเที่ยวบ่ายโมง ค่ารถคนละร้อย จนรถขับออกมาจะเข้าชลบุรีอยู่แล้ว มาร์คถามเพจอีกไกลไหม จัดแจงกางแผนที่อีก ที่จริง เราน่าจะนั่งแท็กซี่ไปพัทยาเลยก็ได้นะ มาร์คเห็นป้ายที่ท่าเรือว่ามีรถบริการอยู่ เพจไม่เห็นนะ มาร์คเห็นทำไมไม่บอกล่ะ มาร์คบอกก็คิดว่ารู้ทาง เพจไม่รู้หรอก มาร์คโกรธบ่นไปตลอดทางว่าเพจพาอ้อมโลก โอเคเพจขอโทษ ตอนแรกยังคิดว่าตัวเมืองชลบุรีกับพัทยาไม่ไกลกันเท่าไรเสียอีก มีรถบัสจะเข้าพัทยาพอดี นั่งรถจากชลบุรีอ้อมกลับไปพัทยาใต้อีกคนละ 30 บาท เวรกรรม

เพจบอกสองแถวไปโรงแรมฮาร์ดร้อค พี่คนขับถามฮาร์ดร้อคพัทยากลางหรือเปล่า เพจเริ่มงง แล้วมันมีกี่อันล่ะพี่ เธอบอกมีอันเดียวนี่แหละ เพจบอกงั้นก็อันนั้นแหละ เข้าไปเช็คอิน เราได้ห้อง 812 ชั้นแปด หอบข้าวของขึ้นไปไว้ข้างบนก่อน ห้องพักจัดสไตล์ร็อคแอนด์โรลล์ สีสันจัดจ้านได้ใจ

ขามาร์คที่เป็นแผลถูกท่อไอเสียมีเลือดกะน้ำเหลืองออกมาเยอะจนน่ากลัว เจ็บด้วย มาร์คโทรถามทางโรงแรมว่าโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดอยู่ตรงไหน พนักงานบอกพัทยาอินเตอร์ ไม่ไกลหรอก เดินไปก็ยังได้ มาร์คบอกเดี๋ยวเราลงไปหาข้าวกินก่อน แล้วค่อยไปโรงพยาบาล สองเราเดินออกทางหลังโรงแรม พัทยาสาย 2 ข้ามถนนไปเจอร้านข้าวต้ม มาร์คบอกกินร้านนี้คงจะดี ว่าไงว่าตามกัน เพจสั่งผักกระเฉดไฟแดง กุ้งทอดกระเทียม มาร์คสั่งไก่ผัดเม็ดมะม่วง ก๋วยเตี๋ยวหมู แล้วก็ชาดำเย็น รวมค่าเสียหายทั้งหมด 320 บาท

เพจนั่งรอมาร์คที่ล้อบบี้ในโรงพยาบาล ใจยังคิดเมื่อไรถึงจะมีคนดีไซน์รถมอเตอร์ไซค์ให้ท่อไอเสียมีที่ปิดมิดชิดเสียทีนะ ร้อยทั้งร้อยขี่มอเตอร์ไซค์จะถูกท่อไอเสียกันถ้วนหน้า เพจเองตอนเด็กๆ ยังเคยโดนกะเค้าด้วยเหมือนกัน ค่าโรงพยาบาล ค่าหมอ ค่าทำแผล ค่ายา หมดไปอีก 2,195 บาท แพงเนอะ

ระหว่างทางเดินกลับโรงแรม เพจเห็นอัลคาซาร์คาบาเร่ต์ เพิ่งรู้ว่าอยู่แถวนี้นี่เอง มาร์คยังมีแก่ใจแวะอินเตอร์เน็ทคาเฟ่ เช็คอีเมล์อีกแหละ ที่นี่คิดนาทีละแค่บาทเดียว ถ้าใช้ไม่ถึงสิบนาที เค้าก็จะคิดสิบบาทอยู่ดี กลับมาถึงโรงแรม สองเราจัดแจงเดินสำรวจพื้นที่ ค่าบริการอินเตอร์เน็ทในล้อบบี้ชั่วโมงละ 200 บาท แพงกว่าข้างนอกตั้งเยอะ ซื้อความสบายว่างั้นเหอะ