Page by Paige

เขาตะปูและเขาพิงกัน ตอกย้ำให้ชื่นชมในความมหัศจรรย์ของธรรมชาติที่สามารถรังสรรค์ภูผาออกมาเป็นงานประติมากรรมชิ้นเยี่ยม เขาตะปูซึ่งเป็นไฮไลท์ของการท่องเที่ยวในอ่าวพังงา มีลักษณะเหมือนตะปูตั้งอยู่กลางน้ำ ส่วนเขาพิงกันนี้เคยใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์ เรื่องเจมส์บอนด์ The Man with the Golden Gun หรือเพชฌฆาตปืนทอง ซึ่งออกฉายในปี พ.ศ. 2517 ทำให้เขาตะปูรู้จักกันไปทั่วโลกในชื่อของเกาะเจมส์บอนด์

ส่วนบริเวณหาดเขาพิงกันจะมีร้านค้าและร้านขายของที่ระลึกตั้งอยู่มากมาย สินค้าส่วนใหญ่จะเป็นผลิตภัณฑ์จากทรัพยากรธรรมชาติทางทะเล เช่น ของใช้ เครื่องประดับที่ทำมาจากปะการังและเปลือกหอย รวมทั้งของตกแต่งบ้านที่ทำจากสัตว์สตัฟ ผีเสื้อ แมงป่อง แมงมุม

เกาะปันหยี 200 กว่าปีก่อน ที่นี่เป็นเพียงเกาะร้างไร้ผู้คน จนกระทั่งมีชาวมลายูกลุ่มหนึ่งอพยพมาหาที่ทำกินแห่งใหม่ พวกเค้าตัดสินใจเลือกที่นี่ ผู้ที่มาถึงก่อนได้ปีนขึ้นไปบนยอดเขาและปักธง ซึ่งในภาษายาวีเรียกว่าปันหยี เพื่อบอกให้ผู้มาทีหลังรู้ ประวัติศาสตร์ของเกาะไม้แห่งนี้จึงเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่วันนั้น

หมู่บ้านมุสลิมที่เกาะปันหยีนี้เป็นหมู่บ้านกลางน้ำของชุมชนชาวประมง ประชาชนนับถือศาสนาอิสลาม ชาวไทยมุสลิมจะแต่งกายคล้ายชาวมาเลเซีย ผู้หญิงจะนุ่งผ้าปาเต๊ะ สวมเสื้อแขนกระบอก และมีผ้าคลุมศีรษะ

เกาะปันหยีเป็นเกาะที่ไม่มีที่ดินเลย แต่ชาวไทยมุสลิมมาสร้างบ้านบนพื้นน้ำต่อเติมออกมา คนบนเกาะมีอาชีพหลักเป็นชาวประมง จึงมีกระชังเลี้ยงปลาและขายอาหารทะเลให้แก่นักท่องเที่ยว ร้านอาหารที่สร้างยื่นออกไปในทะเลส่วนใหญ่จะเปิดบริการเฉพาะกลางวันและราคาอาหารจะค่อนข้างแพง เมื่อเทียบกับร้านอาหารเล็กๆ ในหมู่บ้านซึ่งตั้งอยู่ด้านใน

พวกเราแวะทานอาหารกลางวันที่ร้านอาหารปันหยีมูเทียร่าห์ซีฟู้ด รายการอาหารประกอบไปด้วยไข่เจียว ผัดผักรวมมิตร ไก่ผัดผงกะหรี่ ปลาชุบแป้งทอด น่องไก่ชุบแป้งทอด และแกงจืดลูกชิ้นปลา ส่วนผลไม้เป็นสับปะรด อาหารมาเยอะมาก เมื่อเทียบกับจำนวนคน ทานกันไม่หมดนะ ไกด์พูดยิ้มๆ บอกเธอทานอาหารร้านนี้เมนูนี้ทุกวัน

ส่วนบริเวณด้านหลังร้านอาหารจะเป็นตลาด มีร้านเสื้อผ้า ร้านขายของใช้จำเป็น สบู่ ยาสีฟัน ยารักษาโรค ขนมและของกินชนิดต่างๆ ยกเว้นเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ สองเราเดินเล่นสักพัก พอเกือบได้เวลาที่นัดกันไว้ เราก็ออกมายืนรอแถวหน้าร้านอาหาร ไกด์เข้ามาพูดคุย เพจเลยบอกพูดภาษาอังกฤษเก่งนะคะ ไกด์ยิ้มอายๆ คุยไปคุยมา เธอบอกเพจหน้าไม่เหมือนคนไทยนะ มองอย่างไรก็ไม่เหมือน

จากนั้นพากันกลับขึ้นฝั่ง เพื่อไปวัดสุวรรณคูหา วัดสุวรรณคูหาหรือวัดถ้ำจะเก็บค่าเข้าชมเฉพาะชาวต่างชาติคนละ 10 บาท ไกด์บอกพวกเราเข้ามาได้เลย ไม่ต้องจ่ายค่าเข้า ทางทัวร์จัดการให้เรียบร้อยแล้ว วิหารจะมีพระพุทธรูปมากมายหลายองค์ ที่สำคัญคือพระพุทธไสยาสน์หรือพระนอนขนาดใหญ่ ประดิษฐานอยู่ภายในถ้ำ ตลอดความยาวของถ้ำจะตกแต่งด้วยกระเบื้อง ถ้วยจานเชิงลายครามและเบญจรงค์

ปกติเวลาไปวัด มาร์คจะชอบเสี่ยงเซียมซี วันนี้ไม่มีเวลามากนัก เนื่องจากว่ามากับทัวร์ เพจเห็นไกด์พาลูกทัวร์เดินออกไปข้างนอก เพจเลยเดินตามออกมาบ้าง ภายนอกหน้าวัดสุวรรณคูหาจะมีลิงอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก พอเห็นนักท่องเที่ยวมากันเยอะ เค้าจะออกมานั่งโชว์ตัวกันเป็นแถว เผื่อจะมีใครใจดีให้อาหารกินบ้าง

ขากลับเข้าภูเก็ต ไกด์พาเราแวะซื้อของฝากที่ร้านศรีศุภลักษณ์ออร์คิด ร้านนี้จะอยู่ไม่ไกลจากวงเวียนอนุสาวรีย์ท้าวเทพกระษัตรีและท้าวศรีสุนทรเท่าไรนัก บริเวณทางเข้าจะมีบริการน้ำมะม่วงหิมพานต์ มาร์คบอกอร่อย ตัวเพจเองไม่ได้ลอง นอกจากนี้ยังมีการสาธิตวิธีการแกะเม็ดมะม่วงหิมพานต์ให้ชมอีกด้วย ภายในกว้างขวาง มีการประกาศโฆษณาประชาสัมพันธ์เป็นภาษาจีนอย่างต่อเนื่อง คิดเอาเองว่าที่นี่คงมีทัวร์จีนมาลงเยอะ

พื้นที่ในจังหวัดภูเก็ตเหมาะแก่การปลูกมะม่วงหิมพานต์และมะพร้าว สินค้าที่คนมาเที่ยวนิยมซื้อไปเป็นของฝาก ส่วนใหญ่จะเป็นผลิตภัณฑ์จากเม็ดมะม่วงหิมพานต์ เช่น เม็ดมะม่วงหิมพานต์อบเกลือและเม็ดมะม่วงหิมพานต์อบกรอบ กาแฟภูเก็ต น้ำสมุนไพร ผลไม้แปรรูป เช่น ผลิตภัณฑ์จากมะพร้าว กล้วย มะม่วง มะละกอ และทุเรียน รวมทั้งอาหารทะเลแปรรูปต่างๆ เช่น ผลิตภัณฑ์จากกุ้งและปลาหมึก

กลับมาถึงภูรินท์ มาร์คโทรไปขอเตียงเสริม เมื่อคืนพวกเราเปลี่ยนห้องแต่พนักงานไม่ได้เอามาให้ มาร์คไม่สบายมาก เพจเลยเดินลงมาจะออกไปหาซื้อยา เจอผู้จัดการที่ออฟฟิศพอดี เมื่อคืนเราไม่มีเตียงเสริม คืนนี้ขอด้วยนะคะ เธอว่าบอกพนักงานไปแล้วนะ สงสัยเอาไปให้ผิดห้องหรือเปล่า เธอเลยบอกอย่างนั้นสำหรับค่าเตียงเสริมเมื่อคืน ทางรีสอร์ทจะไม่คิดเงิน

เพจเดินมาถึงแถวหาดกะรน ซื้อยาเสร็จ เห็นร้านขายทัวร์อยู่ติดกับร้านขายยาพอดี เพจเลยเข้าไปถาม พี่เอ๋ คนขายตั๋วถามว่าไปกี่คน เพจบอกสาม เธอบอกทัวร์วันเดียวสิมิลัน คนละ 2,500 บาท อย่างไรถ้าเพจจะไป ให้โทรมาบอกก่อน จะได้จองที่ไว้ให้ แล้วเธอก็ให้เบอร์มือถือเพจไว้

กลับมา มาร์คเอาโบรชัวร์ทัวร์สิมิลันของทางภูรินท์มาให้เพจดู ทัวร์บริษัทเดียวกับที่เพจเพิ่งไปถามมาเมื่อกี้นี่แหละ ของทางรีสอร์ทคนละ 3,200 บาท เพจบอกเพจหาได้คนละแค่ 2,500 บาทเอง ถ้ามาร์คจะไป เดี๋ยวพรุ่งนี้เราค่อยแวะไปซื้อตั๋ว

เพจพามาร์คออกมาเดินเล่นแถวหาดกะรน เดินออกจากวัดกะรนมานิดเดียว ถนนเส้นนี้จะคล้ายๆ ตลาด คือมีร้านค้า ร้านอาหาร เกสต์เฮาส์ ตั้งอยู่เรียงรายสองข้างทาง เพจเห็นร้านส้มตำเค้าทำน่ากินดี เลยหอบเอากลับมากินที่รีสอร์ทด้วย เมนูค่ำวันนี้เป็นอาหารอีสานบ้าง มีส้มตำ ลาบหมู กับข้าวเหนียว จะว่าไป เพจชอบทานอาหารอีสานนะ แต่ยังไม่เคยไปเที่ยวอีสานเสียที ทริปนี้ถ้าเวลาลงตัว เราจะขึ้นไปเวียงจันทน์กับหลวงพระบางด้วย จินตนาการว่าอาหารลาวคงจะคล้ายๆ อาหารอีสานบ้านเรา