Page by Paige

เพจเอาตั๋วเข้าไปถามเจ้าหน้าที่การบินไทย กลับมา มาร์คยืนรออยู่ เธอว่าหาที่นั่งไม่ได้ พวกเรามาถึงก่อนเวลา กว่าจะเช็คอินอีกนานเหมือนกัน มาร์คให้เพจไปถามเจ้าหน้าที่อีกคนที่ยืนอยู่หน้าบิสิเนสคลาสเลานจ์ว่าให้พวกเราเข้าไปนั่งข้างในได้ไหม พี่เค้าถามตั๋วชั้นธุรกิจหรือเปล่า เพจบอกมากันสามคน มีชั้นธุรกิจคนเดียว พี่พนักงานเค้าว่าได้ แต่ไม่อนุญาตให้เอารถเข็นเข้าไปนะ เพจบอกเราไม่มีรถเข็นค่ะ เข้ามานั่งได้สักพัก มาร์คออกไปซื้อชาเขียว เพจนั่งเขียนบล็อก เอาหนังสือโลนลี่พลาเน็ตออกมาเปิดดู ภูเก็ตมีที่ไหนน่าไปเที่ยวบ้างน้า

เรามานั่งรอขึ้นเครื่องที่เกท A6 เดี๋ยวอย่าเพิ่งไป ขอชื่นชมสุวรรณภูมิก่อน ภายในอาคารเทียบเครื่องบินของสนามบินสุวรรณภูมิแห่งนี้ถือเป็นสถาปัตยกรรมที่ทันสมัยที่สุดในโลก หลังคาเป็นรูปโค้งกรุผ้าใบสลับกระจกโค้ง อลังการงานสร้าง

เพจไม่เคยนั่งสายการบินภายในประเทศนะ ไม่เคยนั่งทีจี ไม่เคยนั่งชั้นธุรกิจด้วย ครั้งนี้เป็นครั้งแรก ภูเก็ตก็ไม่เคยไป ครั้งนี้เป็นครั้งแรกอีกเหมือนกัน เพจขึ้นมาได้ที่นั่งแล้ว แอร์โฮสเตสก็แจกน้ำส้มกับผ้าเช็ดมือ เหลียวมองรอบกาย สังเกตส่วนใหญ่ผู้โดยสารจะเป็นชาวต่างชาติ ระหว่างรอเครื่องเทคออฟ พี่แอร์โฮสเตสก็มาแจกหนังสือพิมพ์อีก มีทั้งหนังสือพิมพ์ไทยและหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษ มีมติชน บางกอกโพสต์ เดอะเนชั่น เพจไม่รับอะไรเลย อ่านหนังสือท่องเที่ยวดีกว่า หาข้อมูล รูปสวยด้วย

ไฟลท์ไปภูเก็ตใช้เวลาเดินทางแค่ 1 ชั่วโมง 20 นาที อาหารว่างบนเครื่องวันนี้มีทอดมันกุ้ง ขนมหวานมีวุ้นกะทิกับฝอยทอง หลังจากนั้นก็เสิร์ฟชากาแฟ เพจดูนาฬิกา เกือบถึงแล้วสินะ ไวเหมือนติดปีกบิน

และแล้วก็ถึงสนามบินภูเก็ต ไชโย เพ้อมานานเป็นชาติแล้วเนี่ย ทริปในฝัน พนักงานต้อนรับจะให้ผู้โดยสารชั้นธุรกิจออกไปก่อน สนามบินภูเก็ตหรือท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ตจะมีผู้โดยสารขาเข้าที่มาจากต่างประเทศด้วย สนามบินจะมีทางออกแยกเป็นสองทาง เพจลงไปยืนรอมาร์คหน้าทางออก ยังไม่กล้าเลือก กลัวหลง

ท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ตจะมีทั้งไปรษณีย์ ร้านหนังสือ ร้านอาหาร คาเฟ่ ศูนย์บริการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ และตู้เอทีเอ็ม ที่รับฝากกระเป๋าจะเปิดบริการทุกวัน ตั้งแต่เวลา 6.00-22.00 น. สนนราคาค่าฝากใบละ 40 บาทต่อวัน

ได้กระเป๋าเดินทางกันเรียบร้อย ออกจากอาคารสนามบิน เดินเลี้ยวไปทางขวาจะมีคิวแท็กซี่มิเตอร์ เพจบอกไปภูรินท์ หาดกะรน เจ้าหน้าที่ก็ให้บัตรคิวไว้ ยืนรอสักพัก รถก็มารับเราตรงนั้นแหละ

พี่คนขับแท็กซี่ถามพวกเรามาจากไหน เพจบอกอเมริกาค่ะ พี่เค้าบอกลูกสาวจะขอทุนไปเรียนต่อประเทศออสเตรเลีย เค้าไม่ค่อยอยากให้ไป ติดเรื่องค่าใช้จ่าย เพจบอกถ้ามีโอกาสน่าไปนะคะ สร้างเสริมประสบการณ์ชีวิต เพจถามพี่เค้าเรื่องรถเช่า เธอบอกเลือกบริษัทที่น่าเชื่อถือหน่อยก็แล้วกัน จะได้ไม่มีปัญหาภายหลัง ถึงภูรินท์ ค่าแท็กซี่มิเตอร์ 375 บาท บวกค่าบริการ 100 บาท รวมเป็น 475 บาท มาร์คให้ 500 บาท บอกไม่ต้องทอน

ภูรินท์เป็นบูติครีสอร์ทอยู่หาดกะรน ถนนสายหลัง เพจจองห้องสแตนดาร์ด ทริปเปิล ไว้ พอมาถึง ทางรีสอร์ทอัปเกรดให้เป็นห้องดีลักซ์ ขอบคุณนะคะ ขอบคุณค่ะ รีสอร์ทแห่งนี้ อาคารสถานที่ เฟอร์นิเจอร์ และอุปกรณ์เสริมจะออกโทนสีส้ม ห้องพักกว้างขวาง พื้นที่ใช้สอยเยอะดี มีมินิบาร์ ตู้เย็น ไมโครเวฟ จานชามช้อนส้อมครบครัน สำรวจห้องนอนแล้วต้องสำรวจห้องน้ำด้วย ประตูห้องน้ำจะเป็นกลอนแบบไทยโบราณ คือเป็นช่อง แล้วใช้ไม้ขัดเอา สไตล์การตกแต่งจะออกแนวไทยๆ แต่ก็แอบฮิปเล็กๆ ชอบชอบ

มาถึงเอาค่ำมืดป่านนี้ ประเดิมมื้อแรก เราทานอาหารเย็นที่ห้องอาหารภูริตา ห้องอาหารของรีสอร์ท เมนูค่ำวันนี้ เพจให้มาร์คเป็นคนเลือก มีต้มข่าทะเล ปลาทอดสามรส ไก่ผัดเม็ดมะม่วง กับข้าวผัดกุ้ง มื้อนี้รวมค่าเสียหายทั้งหมด 941.60 บาท เพจว่าราคาอาหารค่อนข้างสูงไปนิด สังเกตแขกของโรงแรมมีแต่คนต่างชาติ ตั้งแต่เข้ามา เพจยังไม่เห็นคนไทยสักคน