สนามบินเถาหยวน
พอแอร์โฮสเตสแจกอาหาร เพจเริ่มรู้สึก นั่งนานจริงๆ เลยเรา เค้าเสิร์ฟอาหารมื้อที่สามแล้วเนี่ย มื้อนี้มีให้เลือกสองอย่าง ข้าวต้มหมูกับไข่คน ดูจากอาหารประมาณว่าเกือบเช้าแล้วสินะ เพจนอนจนลืมวันเวลา มันมืดด้วย มาร์คเลือกข้าวต้มหมู ชุดนี้มาพร้อมกับเทิร์นโอเวอร์ น้ำเต้าหู้ และผลไม้ ส่วนของเพจเลือกไข่คน มาพร้อมกับแฮชบราวน์ ครัวซองต์ เนยสดกับแยมส้ม ราสพ์เบอร์รี่โยเกิร์ต และผลไม้ สองเราขอกาแฟคนละแก้ว ก้อเช้าแล้วนี่นา
บนเครื่องเปิดหนังเรื่อง The Mistress of Spices มาร์คดูไปกินไป เพจขอกินอย่างเดียวละกัน ใส่หูฟังด้วย แล้วกินไม่ค่อยถนัด จนหนังจบ สักพัก เราก็มาถึงไต้หวัน เที่ยวก่อนเพจมากับยูไนเต็ด เครื่องจะทรานสิทที่สนามบินนาริตะ ญี่ปุ่น ส่วนอีว่าทริปนี้ทรานสิทที่สนามบินเถาหยวน
ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถาหยวนหรือสนามบินเถาหยวนแห่งนี้ เดิมชื่อสนามบินไทเปเจียงไคเช็ค ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นสนามบินไต้หวันเถาหยวน เมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2006
ถึงสนามบินเถาหยวน ประเทศไต้หวัน เวลา 5.50 น. เช้าตรู่ของอีกวัน สิริรวมเครื่องบินใช้เวลาเดินทางจากซีแอตเติ้ลมาไทเป 13 ชั่วโมง พวกเราต้องผ่านเครื่องเอ็กซเรย์เช็คกระเป๋ากันอีกรอบ ถึงจะเข้าไปในสนามบินได้ ตอนเพจเดินออกมาจากห้องน้ำ ผู้ชายคนนั้นเธออยู่ในห้องสูบบุหรี่ คราวนี้เพจมั่นใจมาก ไม่ใช่เคิร์คอย่างแน่นอน
พวกเราต้องรอสองชั่วโมง เพื่อต่อเครื่องไปกรุงเทพ สองเราเลยเดินไปสำรวจพื้นที่ เพจไม่เคยเห็นสนามบินที่ไหนมีห้องสวดมนต์นะ เพิ่งเห็นที่สนามบินเถาหยวนนี่แหละเป็นที่แรก สนามบินนี้จะมีห้องสวดมนต์สามห้อง แบ่งเป็นห้องศาสนาอิสลาม ศาสนาพุทธ และศาสนาคริสต์ ห้องสวดมนต์นี้จะเปิดตลอด 24 ชั่วโมง
เราต้องไปรอขึ้นเครื่องที่เกท C1 ตอนแรกเพจหาเกทไม่เจอ เจอป้ายกับห้องพักแล้วแหละ สังเกตคนจะไม่นั่งรอกันตรงนั้น คือเราจะต้องเดินเข้าประตูแล้วลงบันไดไปชั้นล่าง ถ้าเห็นเคาน์เตอร์ที่มีพนักงานสายการบินแล้วละก้อเป็นอันใช้ได้
|
