วันนี้เพจตื่นแต่เช้าเลยมีเวลาออกมาเดินเล่นแถวท่าเรือทับละมุ เดินมาออกจากศูนย์อนุรักษ์ฯ ตรงข้ามเป็นเม็ดทรายทัวร์ เจอคุณวรรณไกด์เม็ดทรายพอดี เธอยกมือไหว้ เพจรีบไหว้กลับแทบไม่ทัน เพจว่าเธอน่ารักดีนะ พูดคุยสนุกสนานเป็นกันเอง และดูแลลูกทัวร์ดีมากๆ คอยแจกน้ำเย็นน้ำอัดลมไปตลอดทาง

ศูนย์อนุรักษ์อุทยานใต้ทะเลจุฬาภรณ์ สถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ เป็นอาคาร 2 ชั้น ภายในจัดแสดงนิทรรศการเกี่ยวกับความสำคัญของทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมทางทะเล ศูนย์อนุรักษ์ฯ จะเปิดให้เข้าชมทุกวัน ทั้งนี้ทั้งนั้นไม่ต้องเสียค่าเข้าชมแต่ประการใด ทางศูนย์ฯ มีบริการที่พักสำหรับนักท่องเที่ยวด้วย

รถที่จะพาเราไปอ่าวนางมารับเวลา 8.15 น. คนขับขับไปจอดที่หน้าศูนย์ แล้วก็มาจอดหน้าอาคาร 3 พวกเรายืนรออยู่หน้าบ้านอาคาร 2 เพจตะโกนบอกอยู่นี่ค่ะ

คุยกันไปเรื่อย พี่กุ้งบอกตอนแรกเห็นที่บ้านพักศูนย์อนุรักษ์ฯ คิดว่าเพจเป็นไกด์ เพจบอกมาเที่ยวค่ะ พี่กุ้งบอกถ้าพวกเราจะไปค้างที่เกาะพีพี แนะนำให้ไปพักที่พีพีการ์เด้นโฮม เจ้าของชื่อคุณบ่าว เป็นเพื่อนกัน รีสอร์ทนี้ไม่ทำหลายหลัง เนื่องจากว่าเจ้าของจะได้มีเวลาดูแลได้อย่างทั่วถึง ประมาณว่าเน้นคุณภาพไม่เน้นปริมาณ พี่กุ้งให้เบอร์รีสอร์ทไว้ บอกให้เพจลองโทรไปถามดู เผื่อว่ายังมีห้องว่างเหลืออยู่บ้าง

ถึงหาดใหญ่เวิลด์ทัวร์ เพื่อต่อรถไปอ่าวนาง พนักงานทัวร์ถามเรื่องที่พัก จะได้จัดรถไปส่ง เพจบอกยังไม่มีเลย ช่วยหาให้ด้วยได้ไหมคะ ไม่อยากไป walk in ไม่แน่ใจด้วยว่าป่านนี้จะมีห้องหลงเหลืออยู่หรือเปล่า เธอถามอยากได้ห้องราคาเท่าไร เพจบอกสัก 1,000-2,000 บาทประมาณนี้

อาหารกลางวันวันนี้เราไม่ต้องไปหาที่ไหน ภายในบริษัททัวร์มีร้านอาหารด้วย อาหารเป็นประเภทข้าวราดแกงและอาหารตามสั่ง เพจเลือกได้ไข่ลูกเขยกับแกงเผ็ดซี่โครงหมูราดข้าว พี่คนขายบอกแกงเผ็ดนะ เพจบอกทานได้ค่ะ พอเธอยกมาวางที่โต๊ะ มาร์คตอนแรกบอกไม่ทาน บอกขอแบบนี้อีกหนึ่งจาน พี่คนขายยกน้ำพริกกะปิมาให้ด้วย บอกแถมให้ เพจเลยเดินไปสั่งชะอมทอดมาอีกจาน อาหารตามสั่งเป็นไก่ผัดเม็ดมะม่วงราดข้าว อาหารหน้าตาบ้านๆ รสชาติไม่เลวเลยทีเดียว

ส่วนขนมหวานจะเป็นพวกขนมน้ำแข็งไสใส่น้ำแดง มีเฉาก๊วย ข้าวเหนียว อื่นๆ อีกมากมาย เพจสั่งรวมมิตรให้มาร์ค ของเพจเป็นแฟนต้าน้ำเขียวใส่น้ำแข็ง พูดถึงน้ำแข็ง นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติบางคนจะไม่ทานนะ เขาจะระวังมาก ถ้าเป็นเครื่องดื่มกระป๋อง เขาจะดื่มจากกระป๋องเลย ของมาร์ค เพจต้องหาซื้อน้ำแข็งอนามัยให้ จะว่าไป น้ำแข็งบางร้านไม่สะอาดจริงๆ นะ พอน้ำแข็งละลายจะเห็นเศษดำๆ ที่ก้นแก้ว ตัวเพจเองน้ำแข็งอะไรทานได้หมด สงสัยชิน

ทานข้าวกันจนเสร็จแล้ว พี่พนักงานยังหาที่พักให้เราไม่ได้เลย พี่เจ้าของทัวร์บอกเกาะพีพีไม่ต้องไปหา ช่วงตรุษจีนแบบนี้ ป่านนี้แล้วห้องพักไม่มีหรอก เกาะลันตาอาจจะมีหลงเหลืออยู่บ้าง พี่พนักงานบอกไปพักเกาะลันตาไหม เพจบอกขอเป็นอ่าวนางดีกว่าค่ะ เธอบอกรอหลังเที่ยงแล้วกันนะ รอคน check out เผื่อจะมีห้องว่างบ้าง สักพักเธอหาให้จนได้

ตกลงเราได้เป็นบ้านพัก ห้องพัดลม ที่กรีนวิววิลเลจรีสอร์ท อ่าวนาง คืนละ 1,400 บาท 2 คืน รวมทั้งหมดเป็นเงิน 2,800 บาท ทัวร์ไม่รับบัตรเครดิต เพจเลยต้องไปขอเงินมาร์ค พอบอกได้ห้องพัดลม มาร์คออกอาการเซ็งเล็กน้อย เพจบอกนอนไปเถอะ อากาศแถวชายทะเลคงไม่ร้อนมากเท่าไรนักหรอก

นั่งสองแถวมาไม่นานก็ถึงอ่าวนาง กรีนวิววิลเลจรีสอร์ทไกลจากหน้าหาดพอสมควร รีสอร์ทอยู่ในซอยเข้าไปอีก ไปถึง check in เราได้ห้อง B-3 อากาศวันนี้ช่วงบ่ายร้อนมากถึงมากที่สุด เอากระเป๋าสัมภาระเข้าไปเก็บในบ้านเรียบร้อย เพจเลยออกมาเดินเล่น ภายในบริเวณรีสอร์ทเป็นสวนสวย มีต้นไม้ดอกไม้นานาชนิด แลดูร่มรื่น บ้านพักมีหลังคาทรงสูงแบบไทยๆ อยู่ท่ามกลางธรรมชาติ มีสระน้ำใหญ่อยู่ติดกับส่วนร้านอาหาร บรรยากาศน่านั่ง

พี่พนักงานถามไปเดินเล่นที่อ่าวนางมาหรือยัง ถ้าจะไปเดี๋ยวให้รถไปส่ง หรือถ้าชอบเดินก็ประมาณ 15 นาที เพจบอกขอรถไปส่งดีกว่าค่ะ ค่อยยังชั่วหน่อย ตอนแรกเพจยังคิดว่าเราต้องเดินออกไปเองเสียอีก

สองแถวของรีสอร์ทพาเรามาส่งที่หน้าหาด ทิวทัศน์บริเวณอ่าวนางสวยงามแปลกตาด้วยภูเขาหินปูนสูงตระหง่าน ได้อารมณ์ไปอีกแบบ ถนนเลียบอ่าวนางจะมีที่พัก ร้านอาหาร ผับ บริษัทนำเที่ยว ร้านค้า และร้านขายของที่ระลึกนานาชนิด เช่น เครื่องเทศสมุนไพรไทย เทียนรูปดอกไม้ รูปภาพวัดและสถานที่ท่องเที่ยวในเมืองไทย

อ่าวนางถือเป็นจุดเริ่มต้นในการออกไปท่องเที่ยวตามเกาะแก่งต่างๆ ในทะเลกระบี่ การเที่ยวชมบริเวณอ่าวนางไปยังหาดและเกาะต่างๆ สามารถเช่าเรือได้บริเวณชายหาดและรีสอร์ท ทุกเช้าที่นี่จะมีเรือหางยาวจอดมากมาย จะมีสนนราคาบอกไว้อย่างชัดเจน

ค่าบริการของสหกรณ์เรือหางยาวบริการตำบลอ่าวนาง จำกัด มีดังนี้

• เกาะปอดะ เกาะไก่ ทะเลแหวก ค่าโดยสารคนละ 300 บาท
• ไร่เลย์ อ่าวต้นไทร ถ้ำพระนาง ค่าโดยสารคนละ 60 บาท ส่วนเวลากลางคืน ค่าโดยสารคนละ 100 บาท
• เกาะห้อง เกาะไร่ เกาะผักเบี้ย เหมาลำ 2,200 บาท
• เกาะไผ่ เหมาลำ 3,500 บาท สำหรับผู้โดยสารไม่เกิน 6 คน
• 4 เกาะเต็มวัน เกาะปอดะ เกาะไก่ ถ้ำพระนาง ไร่เลย์ เหมาลำ 2,000 บาท สำหรับผู้โดยสารไม่เกิน 6 คน
• 2 เกาะครึ่งวัน เหมาลำ 1,500 บาท

เราเดินผ่านบาราคูดัสพอดี เพจเลยแวะเข้าไปซื้อทัวร์สำหรับวันพรุ่งนี้ ทัวร์ 4 เกาะ ตั้งแต่เวลา 9.30-16.00 น. เดินทางโดยเรือหางยาว ไปเกาะทับ เกาะไก่ เกาะปอดะ และถ้ำพระนาง ค่าใช้จ่ายคนละ 450 บาท สามคนรวมเป็น 1,350 บาท บัตรเครดิตเสียค่าบริการอีก 3% รวมทั้งหมดเป็นเงิน 1,390 บาทถ้วน

นอกจากทัวร์ไปเกาะต่างๆ ในจังหวัดกระบี่แล้ว บาราคูดัสทัวร์ยังมีบริการรถและเรือไปยังสถานที่ต่างๆ ด้วย เช่น กรุงเทพ สุราษฎร์ธานี เกาะสมุย เกาะพะงัน ภูเก็ต ป่าตอง กะตะ เกาะลันตา หาดใหญ่ ลังกาวี ปีนัง กัวลาลัมเปอร์ และสิงคโปร์ บริการครบวงจรจริงๆ

พี่พนักงานทัวร์ถามพักที่ไหน ตอนเช้าจะได้ให้รถไปรับ เพจบอกกรีนวิวค่ะ เธอเลยถามคนที่ทำงานที่นั่นชื่อพี่จ๋าใช่ไหม เพจบอกไม่ทราบค่ะ พี่เขาตัวเล็กๆ เธอบอกนั่นแหละ แล้วยังบอกอีกว่ากรีนวิวกับบาราคูดัสเจ้าของเดียวกัน ตกลงนัดแนะกันเรียบร้อย รถจะไปรับเราที่รีสอร์ทพรุ่งนี้เช้า เวลา 9.00 น.

อากาศบ่ายวันนี้ร้อนสุดๆ เราเดินผ่านร้านไอสครีมเลยอดแวะเข้าไปไม่ได้ ภายในร้านเปิดแอร์เย็นฉ่ำ เพจเลือกได้ไอสครีมช็อคโกแลตกับไอสครีมกาแฟอย่างละลูก พร้อมเค้กช็อคโกแลตหนึ่งชิ้น เค้กร้านนี้อร่อยนะ ขนาดเพจยังไม่หิวแต่ก็ทานจนหมด ข้ามไปเดินเล่นฝั่งทะเลบ้าง หาดบริเวณหน้าอ่าวนางไม่ค่อยมีคนเล่นน้ำ เป็นที่จอดเรือรับส่งคนเสียมากกว่า เดินไปเดินมาจนสุดทาง เริ่มเหนื่อยกันแล้ว เพจเลยโทรเข้ารีสอร์ท ขอให้รถมารับ

กลับไปนั่งเล่นที่รีสอร์ทพักใหญ่ ถึงเวลาอาหารเย็นอีกแล้วหรือนี่ ทานที่ไหนกันดีน้า เพจเปิดโฉนด จดมาแค่สามที่เอง น้องโจ๊ก ครัวธารา แล้วก็วังทรายซีฟู้ด มาร์คบอกทานแถวนี้คงจะดี ไม่อยากไปไกล เราขอให้รถของรีสอร์ทออกมาส่งที่ร้าน ร้านอาหารวังทรายซีฟู้ดจะอยู่อ่าวนางอีกด้านหนึ่ง ร้านนี้เปิดบริการทุกวัน ตั้งแต่เวลา 10.00-22.00 น. ร้านอยู่ติดริมทะเล ลมพัดเย็นสบาย เมนูค่ำนี้มีสลัดทะเล ต้มยำกุ้ง หอยชักตีน และผัดกะเพราไก่ เครื่องดื่มเป็นน้ำมะนาวกับน้ำมะพร้าว

หอยชักตีนถือเป็นอาหารพื้นเมืองที่ขึ้นชื่อของจังหวัดกระบี่ โดยการนำหอยไปลวกในน้ำเดือด เพื่อให้ส่วนที่คล้ายเท้าของหอยโผล่ออกมา น้ำจิ้มหอยชักตีนรสชาติเร้าใจมาก ทั้งจานเพจนั่งทานอยู่คนเดียว ส่วนมาร์คไม่กล้า กลัวท้องเสีย พรุ่งนี้เราต้องลงเรือแต่เช้า

เดี๋ยวเราเดินเล่นไปเรื่อยๆ กลับรีสอร์ทเองแล้วกัน จะได้สำรวจพื้นที่ด้วย พากันเดินกลับมาหน้าอ่าวนางอีก ผ่านศูนย์โกดัก มาร์คอย่าเพิ่งไป เพจอยากเอารูปจากกล้องถ่ายรูปมาใส่แฟลชไดร์ฟ ทำ backup สำรองข้อมูลก่อน พี่พนักงานบอกก้อปปี้ละ 200 บาท แพงกว่าป่าตองตั้งเยอะ เพจเคยทำ 4 ก้อปปี้แค่ 50 บาทเอง อย่างนั้นผ่าน ตอนแรกเพจก็คิดน้อยไปหน่อย น่าจะเลือกเก็บรูปในเมมโมรี่การ์ด ลืมสนิทเลยว่าต้องลงเรือ

เช็คเอาท์ที่ภูรินท์ ค่าห้องพัก 3 คืน คืนละ 3,500 บาท ค่าอาหารเช้า 3 วัน วันละ 600 บาท รวมค่าอาหารและเครื่องดื่ม ห้องอาหารภูริตา ทั้งหมดเป็นเงิน 13,524.08 บาท

อาหารเช้าวันนี้เป็นบุฟเฟ่ต์เหมือนอย่างเคย ที่จริงห้องอาหารเปิดบริการตั้งแต่หกโมงเช้า แต่ทางรีสอร์ทยังไม่เรียบร้อย อีกอย่าง พวกเราก็ไม่มีเวลาทานกันด้วย เพจได้เอสเปรสโซ่แก้วเดียว รถตู้ก็มารับพอดี

รถมาส่งที่เม็ดทรายทัวร์ ท่าเรือทับละมุ อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงา พวกเราต้องลองฟินกับเลือกหน้ากากดำน้ำ เดี๋ยวเพจไปจ่ายเงินก่อน ทัวร์วันเดียวสิมิลัน ไปเช้าเย็นกลับ คนละ 2,000 บาท ทั้งหมดนี้รวมค่ารถตู้ไปรับมาจากภูเก็ต ค่าเรือสปีดโบ้ท ค่าประกันอุบัติเหตุ ค่าอุปกรณ์ดำน้ำ ค่าไกด์นำเที่ยว ค่าธรรมเนียมอุทยาน ค่าอาหารกลางวัน และค่าเครื่องดื่มตลอดทริป ตกลงค่าใช้จ่าย 3 คน รวมเป็น 6,000 บาท เพจใช้บัตรเครดิตเสียค่าบริการอีก 3% รวมทั้งหมดเป็นเงิน 6,180 บาท

พอดีบ้านพักว่าง ไกด์บอกถ้าเราอยากเอากระเป๋าเดินทางไปเก็บที่บ้านก่อนก็ได้ แต่ต้องรีบหน่อย เพราะเดี๋ยวเรือจะออกแล้ว คืนนี้เราจะกลับมาพักที่อาคารรับรอง ศูนย์อนุรักษ์อุทยานใต้ทะเลจุฬาภรณ์ ซึ่งอยู่ในฐานทัพเรือพังงา ที่พักเป็นบ้านเรือนแถว 2 ชั้น 2 ห้องนอน ห้องแอร์ 1 ห้อง ห้องพัดลม 1 ห้อง นอนได้ 4 คน เพจขึ้นไปสำรวจพื้นที่มาเรียบร้อย ไม่ลืมสำรวจห้องน้ำเหมือนอย่างเคย และที่ชอบมากที่สุดคือ มีน้ำอุ่นด้วย

เรากลับมาที่ออฟฟิศเม็ดทรายอีก เพื่อรอไปลงเรือ ที่นี่มีบริการเครื่องดื่มชากาแฟด้วย มาร์คจัดแจงเดินไปหยิบมาหนึ่งถ้วย ปกติเช้าๆ ของเพจต้องกาแฟ แต่วันนี้ขอบาย เนื่องจากว่าเพจไม่อยากเข้าห้องน้ำบนเรือ ไม่สะดวกด้วยประการทั้งปวง

หมู่เกาะสิมิลันเป็นหมู่เกาะในทะเลอันดามัน มีหาดทรายขาวสะอาด น้ำทะเลสีฟ้าใส มีแนวปะการังและโลกใต้ทะเลที่งดงามสมบูรณ์ เหมาะกับการดำน้ำทั้งแบบน้ำตื้นและน้ำลึก ปัจจุบันมีนักท่องเที่ยว นักดำน้ำ ทั้งชาวไทยและและชาวต่างชาติ เดินทางมาเที่ยวที่หมู่เกาะสิมิลันปีละเป็นจำนวนมาก

อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลันอยู่ในเขตอำเภอคุระบุรี คำว่าสิมิลันเป็นภาษายาวีหรือมลายู แปลว่าเก้า หมู่เกาะสิมิลันประกอบด้วยเกาะเล็กๆ เรียงตัวกันอยู่ 9 เกาะ คือ เกาะหนึ่งหรือเกาะหูหยง เกาะสองหรือเกาะปาหยัง เกาะสามหรือเกาะปาหยัน เกาะสี่หรือเกาะเมี่ยง เกาะห้าหรือสวนปลาไหล เกาะหกหรือเกาะปายู เกาะเจ็ดหรือเกาะหัวกะโหลก-หินปูซา เกาะแปดหรือเกาะสิมิลัน และ เกาะเก้าหรือเกาะบางู

อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลันได้รับการยกย่องจากนิตยสาร Skin Diving ของอเมริกาว่าเป็นหมู่เกาะที่มีความสวยงามทั้งบนบกและใต้น้ำเป็น 1 ใน 10 ของโลก มีผู้พบเจอปลาหายากอย่างปลาไหลมอเรย์ในทะเลแถบนี้ด้วย

เราเดินทางโดยสปีดโบ้ท ไกด์ทริปเราชื่อคุณวรรณ คอยบรรยายทริปสั้นๆ ไปตลอดทาง แวะดำน้ำที่แรก เป็นจุดดำน้ำตื้นบริเวณเกาะห้าหรือสวนปลาไหล ไกด์ให้เวลา 45 นาที เกาะห้าเป็นเกาะที่มีแนวปะการังอ่อนซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของปลาการ์ตูนหรือปลานีโมและกัลปังหา ส่วนสวนปลาไหลจะเป็นลานทรายกว้าง เป็นที่อยู่อาศัยของปลาไหลสีขาว

จุดหมายต่อไปคือเกาะเมี่ยงหรือเกาะสี่ หาดเล็ก เล็กๆ น่ารักสมชื่อ เที่ยงแล้วสินะ พวกเราทานอาหารกลางวันกันที่นี่ รายการอาหารมี 4 อย่าง ส่วนผลไม้มีสับปะรด อาหารมีเยอะมาก ถ้าไม่อิ่ม เราตักเพิ่มได้ เพจเลือกทานทอดมันปลากับผัดผักรวมมิตร ทานข้าวเสร็จ ไกด์อีกคนถามพวกเราจะไปไหนต่อ เพจบอกไปกระบี่ค่ะ ไกด์บอกมีลูกทัวร์อีกคนจะไปกระบี่เหมือนกัน บางทีเราอาจแชร์แท็กซี่ไปด้วยกันได้ แอนนาเป็นชาวต่างชาติ ถามไปถามมา เธอจะไปเย็นนี้ เพจบอกของเราไปพรุ่งนี้เช้า ตกลงเลยต่างคนต่างไป

เกาะเมี่ยงเป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสอง เป็นที่ตั้งที่ทำการอุทยาน มีร้านอาหารสวัสดิการ บนเกาะมีทั้งบ้านพักและเต้นท์ของอุทยาน คิดว่าไม่มีที่พักของเอกชนนะ วันนี้เราไม่ค่อยมีเวลามากถือเสียว่ามาดูลาดเลา ทริปหน้าจะมาปล้น พูดเล่น เที่ยวหน้าเพจว่าจะมาค้างคืน อยากเห็นปูเสฉวน ทราบมาว่าเกาะนี้มีสัตว์ที่หาดูได้ยากอีกด้วย เช่น ปูไก่ ค้างคาวแม่ไก่ นกชาปีไหน และกระรอกบิน หน้าหาดเล็กทางขวามีปะการังน้ำตื้น สามารถดำน้ำหน้าหาดได้เลย

ยังมีเวลาเหลือนี่นา มาร์คไปเดินเล่นบนเขากันดีกว่า เดินไปถึงทางขึ้นลานข้าหลวง ป้ายบอก 450 เมตร เพจนิ่งคิด แล้วมันประมาณไหนนะ จินตนาการว่าคงไกลเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน มีนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติสองคนเดินสวนลงมาพอดี มาร์คเลยถาม เธอบอกทางขึ้นทุลักทุเลเล็กน้อยแต่ข้างบนสวยมาก เพจค่อยมีกำลังใจขึ้นมาหน่อย มาร์คบอกแล้วเราจะมีเวลาพอหรือเปล่าเนี่ย ทางขึ้นลาดชันมาก ปีนขึ้นไม่เท่าไร ขาลงถ้าเกาะไม่ดีสงสัยจะลื่นตกเขาเอาง่ายๆ ขึ้นไปสักพัก มาร์คดูนาฬิกา ลงเหอะ เดี๋ยวไม่ทัน เพจถอนใจ เที่ยวหน้าเรามาค้างที่เกาะกันนะ เพจต้องขึ้นไปให้ได้ ลงมาข้างล่าง พวกกำลังลงเรือกันพอดี

ระหว่างทางไปเกาะแปด เรือจอดให้ดำน้ำที่จุดดำน้ำตื้นกองหินคริสต์มาสพอยต์ บริเวณเกาะบางูหรือเกาะเก้า เกาะบางูเป็นเกาะที่มีกองหินใต้น้ำสลับซับซ้อน เต็มไปด้วยแนวปะการังและกัลปังหา มาร์คลงไปไม่นาน โดนแตนทะเลคันยุบยิบ เลยรีบขึ้น

สถานีต่อไปคือเกาะสิมิลัน สปีดโบ้ทจอดห่างจากหน้าหาดพอสมควร น้ำลึกประมาณหน้าขาเห็นจะได้ เกาะสิมิลันหรือเกาะแปดเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในจำนวน 9 เกาะของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลัน เกาะนี้มีหินที่มีรูปร่างสวยงามดูแปลกตา เช่น หินรองเท้าบู้ทและหินเรือใบ พอใกล้ถึงหน้าหาดจะมองเห็นหินเรือใบอยู่ข้างหน้า หินเรือใบนี้จัดเป็นสัญลักษณ์ของเกาะสิมิลันเลยทีเดียว

ประวัติความเป็นมาหินเรือใบ
เกาะสิมิลันหรือเกาะแปด มีสัญลักษณ์ประจำเกาะที่โดดเด่นเห็นแต่ไกล เป็นก้อนหินแกรนิตที่ถูกแรงลมเสียดสีกัดกร่อนจนมีรูปร่างคล้ายเรือใบตั้งตระหง่านอยู่บนยอดเขาตรงหน้าคุณขณะนี้ บางคนอาจจะมองว่ามีลักษณะคล้ายหัวของเจ้าเป็ดน้อยในโลกการ์ตูนของวอลท์ ดิสนีย์ โดนัลด์ดั๊ก นับเป็นความงามที่เกิดจากสถาปัตยกรรมทางธรรมชาติผสมผสานกับจินตนาการของมนุษย์อย่างลงตัว

พอขึ้นเกาะได้ เพจเดินสำรวจอีก ด้านหลังจะเป็นบริเวณลานกางเต็นท์ ต้นไม้ใหญ่น้อยทอดเงาปกคลุมร่มรื่น เพจมองไปรอบๆ ไม่เห็นบ้านพักนะ ถ้าจะมาค้างสงสัยต้องนอนเต็นท์สถานเดียว

เพจกลับออกมานั่งเล่นที่หน้าหาด กำลังชวนมาร์คขึ้นไปข้างบนหินเรือใบ ไกด์ก็เรียกลงเรือ หมดเวลาพอดี จะว่าไปทางขึ้นทุรกันดารเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน แต่ถ้ามีเวลาพอเพจขึ้นนะ ว่ากันว่าจากจุดชมวิวบนยอดหินเรือใบนี้จะมองเห็นเวิ้งอ่าวและโขดหินอันงดงามเรียงราย เป็นจุดชมวิวจุดหนึ่งที่สวยงามที่สุดของหมู่เกาะสิมิลันเลยทีเดียว

ตอนเพจยืนอยู่ในน้ำรอลงเรือ ยังอดหันหลังกลับไปมองหินเรือใบอีกไม่ได้ สัญญากับตัวเองไว้แล้วว่าคราวหน้ามาเที่ยวสิมิลันจะต้องมาค้างที่เกาะ เพจอยากมีเวลามากกว่านี้ ต้องขึ้นไปลานข้าหลวงกับหินเรือใบให้ได้

ระหว่างทางขากลับ ไกด์บอกทะเลแถบนี้มีปลาโลมาด้วยแต่ทริปนี้เราไม่เห็น ภายหลังทราบมาว่าปลาโลมาจะมาให้เห็นในช่วงฤดูมรสุม แต่คงไม่มีใครอยากไปสิมิลันอยู่ดี เพราะทะเลมีคลื่นลมแรง เป็นอันตรายต่อการเดินเรือ อีกทั้งทางอุทยานฯ จะปิดเกาะในช่วงฤดูฝน คือระหว่างกลางเดือนพฤษภาคมจนถึงต้นเดือนพฤศจิกายน

เกือบถึงท่าเรือทับละมุแล้ว ไกด์ขอให้พวกเราช่วยกันร้องเพลง Happy Birthday ให้ลูกทัวร์ชาวต่างชาติสองคน โชคดีจัง วันเกิดได้มาเที่ยวสิมิลัน ฟ้าใสๆ ทะเลสวยๆ

กลับมาถึงท่าเรือ ต่างคนต่างแยกย้ายกันกลับรัง พวกเราเดินโซซัดโซเซเข้าบ้านพัก ผ้าเช็ดตัวกับสบู่ไม่มีอีก สองเราเลยต้องเดินออกมาซื้อ แวะเม็ดทรายทัวร์ก่อน เพจจ่ายค่ารถไปอ่าวนาง ค่ารถตู้คนละ 550 บาท 3 คน รวมเป็น 1,650 บาท ค่าบริการบัตรเครดิตอีก 3% รวมทั้งหมด 1,700 บาท โดยรถจะมารับเราพรุ่งนี้เช้า เวลา 8.15 น.

พี่พนักงานถามเราพักอาคารไหน จะได้ให้รถไปรับ เพจบอกอาคาร 3 พนักงานอีกคนบอกอาคาร 3 เป็นบ้านชั้นเดียวนี่นา เพจก็ยังไม่คิดอะไร แต่เริ่มงงแล้วแหละ หรือเพจบอกผิด กลับเข้าบ้านพักมาได้ เพจเพิ่งสังเกต เราพักอาคาร 2 ห้อง 205

วันนี้เราเดินออกมาทานอาหารเย็นแถวท่าเรือทับละมุ เพจแวะออฟฟิศเม็ดทรายด้วย คือเมื่อกี้บอกอาคารผิด สงสัยจะเบลอจัด อาคาร 2 ค่ะ บริเวณท่าเรือจะมีร้านอาหารและร้านขายของที่ระลึกของศูนย์อนุรักษ์ด้วย ใกล้ๆ กันจะเป็นท่ารถ มีร้านขายของและร้านอาหารอยู่หลายร้านทีเดียว มื้อเย็นวันนี้พวกเราทานกันง่ายๆ เป็นอาหารจานเดียว มีกะเพราทะเลราดข้าว หมูป่าผัดเผ็ดราดข้าว กับก๋วยเตี๋ยวราดหน้าไก่ ถึงจะเป็นร้านเล็กๆ แต่ก็อร่อยใช้ได้ทีเดียว

เราเอากระเป๋าไปเก็บที่บ้านตั้งแต่เช้า เพิ่งจะได้ฤกษ์เช็คอินเดี๋ยวนี้เอง สองเราเข้าไปจ่ายเงินเสร็จสรรพเรียบร้อย ค่าบ้านพักคืนละ 700 บาท เป็นที่พักที่ราคาประหยัดที่สุดเท่าที่เคยพักมา เพจชอบที่นี่นะ บรรยากาศเหมือนอยู่ทาวน์เฮาส์เลย ตอนหลังเรามาโหวตกันเล่นๆ ปรากฎว่าเป็นที่พักที่มาร์คชอบมากที่สุดในทริปนี้

เข้าบ้านเสร็จ เพจเพิ่งนึกขึ้นมาได้ ตอนออกไปทานข้าวก็ดันลืมซื้อกระดาษทิชชู่ด้วย มาร์คเลยบอกเราลองไปถามที่ศูนย์ดีกว่า เผื่อเขาจะมีให้ กลายเป็นว่าเราได้ผ้าเช็ดตัวมาด้วย ตอนแรกเพจเข้าใจว่าทางที่พักจะไม่มีให้เสียอีก เพิ่งซื้อเมื่อกี้นี้เอง

เพจจัดแจงโทรไปภูรินท์เรื่องค่าห้องพัก เพจบอกตอนเที่ยงอยู่สิมิลัน เพจเลยไม่ได้โทรไป คือทราบมาว่ามือถือของทรูเอาไปใช้ที่เกาะไม่ได้ เนื่องจากว่าไม่มีสัญญาณ เพจเลยไม่ได้เอาโทรศัพท์ไปด้วย พนักงานบอกไม่เป็นไร เรื่องค่าเตียงเสริม ทางรีสอร์ทจะเครดิตคืนให้ 500 บาท แล้วเธอจะโทรกลับมาบอกอีกทีว่าเป็นวันไหน

คืนนี้ฝนตกพรำๆ ทำให้อากาศพอคลายร้อนลงไปได้บ้าง ทุกคนอยู่ชั้นบนเข้านอนกันหมดแล้ว รู้สึกบ้านเงียบๆ วังเวงอย่างไรชอบกล บรรยากาศแบบนี้อยู่คนเดียวพาลให้นึกถึงสิ่งที่ไม่ควรนึก เพจเป็นคนกลัวผีมาก แต่ไม่เคยเจอจังๆ กับตัวเสียที เฉียดหน้าเฉียดหลังตลอด อาบน้ำเสร็จ เพจกระโดดขึ้นบันได เข้าห้องนอนแทบไม่ทัน

บุฟเฟ่ต์อาหารยามเศร้า กินย้อมใจ หลังจากที่อดไปสิมิลัน เพจทานแพนเค้ก ไส้กรอก ไข่ดาว เบค่อน กับกาแฟ วันนี้รู้ตัวเลยว่าทานเยอะมาก มาร์คอาการดีขึ้นมาหน่อย เพจบอกวันนี้วันตรุษจีนไปไหว้พระกันนะ มาร์คบอกไปก็ได้ เดินออกมาหน้าปากซอยเจอพี่ดำอีก พี่ พาไปวัดพระทองหน่อยสิ

วัดพระทอง ชาวบ้านทั่วไปเรียกว่าวัดพระผุดหรือวัดพระหล่อ เป็นที่ประดิษฐานของพระพุทธรูปทองคำครึ่งพระองค์ที่โผล่เพียงพระเกตุมาลาขึ้นมาจากพื้นดินประมาณ 1 ศอก โดยมีตำนานเล่าว่า เดิมบริเวณวัดเป็นที่เลี้ยงสัตว์ ในเช้าวันหนึ่งมีเด็กชายได้นำควายไปเลี้ยงที่ทุ่งนา หาที่ผูกเชือกควายไม่ได้ก็เลยนำไปผูกกับหลักที่โผล่ขึ้นมาจากพื้นดิน หลังจากกลับมาถึงบ้าน เด็กก็มีอาการเจ็บป่วยและตายลงในที่สุด และเมื่อไปดูควายที่ทุ่งนาก็เห็นควายนอนตายอยู่ ตอนกลางคืน พ่อของเด็กชายฝันเห็นถึงสาเหตุที่เด็กตาย เพราะได้นำเชือกไปผูกไว้กับพระเกตุมาลาของพระพุทธรูป จึงชักชวนชาวบ้านให้ช่วยกันขุดขึ้นมาบูชา แต่เกิดมหัศจรรย์ มีตัวต่อแตนขึ้นมากับดินที่ขุดเป็นจำนวนมาก อาละวาดไล่ต่อยผู้ที่มาขุด และไม่ทำร้ายคนที่ไม่ขุด เจ้าเมืองทราบเรื่องจึงให้สร้างหลังคาบังพระเกตุมาลาทองคำเอาไว้ หลายปีต่อมา มีชีปะขาวรูปหนึ่งมาพักที่เมืองถลาง ท่านกลัวจะมีคนตัดพระเกตุไปขาย จึงร่วมกับชาวบ้านช่วยกันเก็บเปลือกหอยมาเผาไฟทำปูนขาวปนกับทรายโบกปิดทับพระพุทธรูปเอาไว้

ต่อมาในรัชสมัยสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พม่าได้เข้ามาตีภาคใต้ของไทยและยึดเมืองถลางได้ ทหารพม่าพยายามขุดพระผุดเพื่อนำกลับพม่าแต่ไม่สำเร็จ เกิดสิ่งมหัศจรรย์มีมดคันตัวเล็กๆ ขึ้นมากับดินที่ขุดเป็นจำนวนมาก ทหารพม่าที่ถูกกัดก็เป็นไข้และล้มตายไปหลายร้อยคน พม่าที่เหลือจึงเอาไฟมาเผามด และได้พยายามขุดไปจนถึงพระศอ เจ้าเมืองนครศรีธรรมราชก็ยกทัพมาตีเมืองคืนจากพม่าได้ หลังจากนั้น หลวงพ่อสิงห์เดินทางมาจากเมืองสุโขทัยมาปักกรดที่เมืองถลาง ได้ชักชวนชาวบ้านสร้างกุฏิวิหารและอุโบสถ หลวงพ่อพระผุดเป็นพระประธานในอุโบสถ แต่ได้ก่อสวมหลวงพ่อพระผุดเฉพาะหน้าเท่านั้นให้สูงกว่าเดิม เพื่อสะดวกแก่กิจกรรมสงฆ์

ประวัติความเป็นมาของพระผุด มีตำนานเล่าขานกันหลายตำนาน

• เนื่องจากเด็กเอาเชือกกระบือไปผูกกับ เกศของพระพุทธรูป จึงรู้ว่า พระผุด อยู่ตรงนี้
• กวางทั้ง 2 ตัว ทางวัดเคยเลี้ยงไว้ชื่อ ลิเปียด กวางตายเก็บเขาไว้ เลยปั้นเป็นอนุสรณ์
• วัวทางวัดเคยเลี้ยงไว้ชื่อ อ้ายมอ ตายเก็บไว้เลยปั้นไว้ให้คนดู
• หมีทั้ง 2 ตัว ทางวัดเคยเลี้ยงมีคนมาถวาย หมีตายเลยปั้นไว้ให้คนดู
• ช้างเชือกนี้ เป็นช้างของเจ้าเมือง ชื่อ พลายชุมพล ช้างตกมันมาลงงาที่วัดเลยตาย ทางวัดเก็บกระดูกไว้ปั้นให้คนดู
• ปืนใหญ่ ทั้ง 5 กระบอกนี้ เป็นปืนสมัยศึกเมืองถลางรบกับพม่า

ทางวัดจะมีหนังสือประวัติหลวงพ่อพระทองหรือพระผุดให้อ่านและให้เช่า ส่วนประวัติหลวงพ่อพระทองหรือพระผุดโดยย่อ มีดังนี้

วัดพระผุด วัดนาใน หรือวัดพระทอง เป็นวัดเก่าแก่ สร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย

นิทาน
เด็กจูงควายไปกินหญ้ากลางทุ่งนา เอาเชือกผูกล่ามไว้กับพระเกตุมาลาคิดว่าเป็นไม้ กลับถึงบ้านเด็กตาย ควายก็ตาย พ่อของเด็กฝันถึงเหตุที่เด็กและควายตาย เพราะลูกชายเอาเชือกล่ามควายไปผูกกับพระเกตุมาลา รุ่งขึ้นไปดูจึงรู้ว่าเป็นพระพุทธรูป

วิเคราะห์นิทาน
บริเวณนี้เป็นทุ่งกว้างอยู่ใกล้ลำคลองใหญ่ มีช่วงใดช่วงหนึ่ง ฝนต้องตกหนัก ลำคลองก็เปลี่ยนสาย ทรายทับถมพระพุทธรูปเหลือเพียงพระเกตุมาลา กาลล่วงนานไป ผู้คนก็มาอาศัยอยู่บริเวณนี้จึงเกิดนิทานดังกล่าว

ความเชื่อ
พี่น้องชาวจีนเชื่อว่าเป็นพระผุดมาจากเมืองจีนเรียกว่าพู่ฮุก เล่าว่าธิเบตไปรุกรานจีน ในเมืองเซี่ยงไฮ้ของจีนมีพระพุทธรูปทองคำ ชื่อ กิ้มมิ่นจ้อ ชาวธิเบตนำลงเรือ ถูกมรสุมพัดมาเกยตื้น พระพุทธรูปจมลง จนมีผู้คนมาพบเห็น สอดคล้องดังนิทาน

นิทานอิงประวัติศาสตร์
พม่ายกทัพมาตีเมืองถลาง เมื่อปี พ.ศ. 2352 ได้พยายามขุดเอาพระผุด ขุดลงไปเจอมดคันพิษ ตัวต่อแตนขบกัด เอาไฟเผาดินร้อนขุดไม่ได้ พอดีทหารไทยยกทัพมาช่วย พม่าจึงหนีไป

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 เสด็จวัดพระทอง เมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2502 ทรงลงพระปรมาภิไธยย่อ ภ.ป.ร. บนแผ่นหินไว้เป็นพระอนุสรณ์ ก่อนหน้านี้ ช่วงรัชกาลที่ 5 พ.ศ. 2452 สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชหรือรัชกาลที่ 6 ได้เสด็จนมัสการพระผุด ทรงพระราชทานนามวัดนี้ว่าวัดพระทอง

หลวงพ่อพระทองหรือพระผุดเป็นประติมากรรมในสกุลช่างถลาง ชาวบ้านได้นำทองมาหุ้มพระพุทธรูปที่ผุดจากพื้นดินเพียงครึ่งองค์

มาร์คบริจาคได้ธูปเทียนทองเปลวมาคนละชุด เพจสอนมาร์คปิดทองอีก คราวที่แล้ว เพจเห็นทองแตกติดมือเต็มไปหมด มาร์คเสี่ยงเซียมซีได้ใบที่ 13 เพจเลยถามใบดีหรือเปล่า มาร์คบอกไม่รู้ เพจบอกเดี๋ยวแปลให้ ใบเสี่ยงทายของวัดพระทอง นอกจากจะมีคำทำนายเป็นกลอนภาษาไทยแล้ว ยังมีภาษาจีนอีกด้วย ไม่ทราบว่าเป็นกลอนด้วยหรือเปล่านะ เพจอ่านไม่ออก จากนั้นพากันเดินไปอีกอาคารหนึ่ง ซึ่งเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์วัดพระทอง

พิพิธภัณฑสถานวัดพระทองจะอยู่ชั้นสอง เปิดให้ประชาชนเข้าชมฟรีทุกวัน ตั้งแต่เวลา 7.00-17.00 น. พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นที่เก็บรวบรวมโบราณวัตถุข้าวของเครื่องใช้ของชาวภูเก็ต เช่น เสื้อกันฝนชาวเหมืองแร่ดีบุก และรองเท้าตีนตุกของสตรีเชื้อสายจีนที่ต้องมัดเท้าให้เล็กตามค่านิยมของสังคมสมัยนั้น เจ้าหน้าที่พิพิธภัณฑ์อัธยาศัยดีมาก บรรยายให้ความรู้ได้อย่างน่าสนใจทีเดียว

รองเท้าแต่งงานของผู้หญิงจีนสมัยก่อนสวยนะแต่เล็กมากๆ เด็กผู้หญิงจีนรัดเท้าตั้งแต่อายุ 2 ขวบ รัดจนเท้างอไปหมด ดังคำโบราณที่ว่าผู้ดีตีนแดง ตะแคงตีนเดิน เท้าใหญ่อย่างเราถือว่าเป็นไพร่ พ่อแม่ฝ่ายชายไม่อยากได้เอามาเป็นลูกสะใภ้ เพราะเชื่อกันว่าจะทำให้ครอบครัวไม่เจริญ

เจ้าหน้าที่พามาดูเสื่อกับหมอนของชาวจีน ตอนอพยพมาเมืองไทยใหม่ๆ เล่ากันว่ายากจนมาก ยังไม่มีสมบัติอะไร มีแต่เสื่อผืนหมอนใบ ซึ่งกลายเป็นคำพูดติดปากของชาวจีนมาจนถึงทุกวันนี้ เสื่อไม้ไผ่กับหมอนไม้ไผ่สี่เหลี่ยมทำจากไม้ไผ่จีน เนื้อไม้ละเอียดมากถึงมากที่สุด หมอนของชาวจีนสมัยก่อนอีกอย่างหนึ่งคือหมอนสูบฝิ่นเซรามิค ตรงกลางทำเป็นช่องเอาไว้ใส่เงิน จะว่าไป หมอนทั้งสองอย่างดูท่าทางไม่น่าจะนอนสบายหัวเอาเสียเลย

ของเก่าอีกอย่างหนึ่งที่น่าสนใจคือปฏิทินปี 2539 เป็นรูปพวงมาลัยดอกไม้ เจ้าหน้าที่บอกพวงมาลัยดอกไม้สวยๆ แบบนี้คงหาดูได้ยากแล้ว ไม่ทราบว่าสมัยนี้ยังมีโรงเรียนหรือสถานศึกษาสอนร้อยมาลัยแบบนี้อยู่อีกบ้างหรือเปล่า นั่นสิ เพจเห็นแต่ที่เขาร้อยกันแบบง่ายๆ แฟนซีแบบในปฏิทิน เพจไม่เคยเห็นนะ

ก่อนกลับ เจ้าหน้าที่ให้เราลงชื่อในสมุดเยี่ยม เพจสังเกตเห็นมีรายชื่อนักท่องเที่ยวมาจากหลายประเทศเลยทีเดียว ยังคิดอยู่ว่าพวกป้ายเตือน เช่น กรุณาถอดรองเท้า ห้ามจับสิ่งของ ห้ามถ่ายรูป และข้อมูลเกี่ยวกับพิพิธภัณฑ์ต่างๆ หากมีเป็นภาษาอังกฤษด้วยคงจะดี

ชีพจรลงเท้า วันนี้วันดีวันตรุษจีนมาไหว้พระศาลเจ้าโซนในเมืองบ้าง ศาลเจ้าปุดจ้อตั้งอยู่คู่กับศาลเจ้าจุ้ยตุ่ย บนถนนระนอง ศาลเจ้าปุดจ้อถือเป็นวัดเต๋าที่เก่าแก่ที่สุดในภูเก็ต ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานเจ้าแม่กวนอิม เพจเห็นช่างกล้องกำลังถ่ายวีดีโอรายการโทรทัศน์ เลยเดินเลี่ยงออกมาอีกทางหนึ่ง มาร์คจุดธูปเทียนไหว้พระสะเปะสะปะไปทั่ว พี่ผู้หญิงคนหนึ่งกระซิบบอกเพจว่าให้บอกมาร์คนะ เวลาไหว้พระให้ไหว้เรียงตามลำดับเลข

เราเดินมาทางขวาออกจากศาลเจ้าปุดจ้อจะเป็นศาลเจ้าจุ้ยตุ่ย เพจเห็นพี่ดำถือซีดีเดินออกมา เพจเลยถาม เธอบอกซีดีพิธีกินผัก มาร์คเลยจัดแจงเข้าไปซื้อบ้าง

เทศกาลที่สำคัญที่สุดของจังหวัดภูเก็ตคือเทศกาลกินเจ คนภูเก็ตเรียกว่าเทศกาลกินผัก ซึ่งมักจะจัดให้มีขึ้นประมาณช่วงปลายเดือนกันยายนหรือต้นเดือนตุลาคม ศาลเจ้าจุ้ยตุ่ยถือเป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมในเทศกาลกินเจที่สำคัญที่สุด นอกจากนี้ พิธีกรรมยังถูกจัดให้มีขึ้นที่ศาลเจ้ากะทู้ซึ่งเป็นต้นตำรับประเพณีกินผัก ประเพณีถือศีลกินผักจะมีการแห่เจ้าไปตามถนนต่างๆ มีการจุดประทัดเสียงอึกทึกไปตลอดทาง และมีพิธีกรรมตามความเชื่อ เช่น ลุยไฟ ไต่บันไดมีด

ขนมไหว้เจ้าที่ชาวจีนนิยมนำมาใช้ในพิธีมงคลมักจะเป็นสีแดง ที่เพจเห็นมีเยอะมาก คือ ขนมถ้วยฟู ข้าวเหนียวกวน ขนมเต่า และขนมชั้น เนื่องจากว่าขนมถ้วยฟูเป็นขนมที่ชื่อมีความหมายดี คือหมายถึงความเจริญรุ่งเรือง เฟื่องฟู นัยว่าเมื่อนำมาเซ่นไหว้แล้วจะทำให้กิจการเฟื่องฟู เจริญรุ่งเรือง มั่งคั่ง ส่วนขนมเต่า เนื่องจากเต่าเป็นสัตว์อายุยืน ชาวจีนจึงนิยมนำขนมเต่ามาเป็นส่วนหนึ่งของการประกอบพิธีกรรมต่างๆ ด้วย เชื่อกันว่าจะทำให้มีอายุยืนยาวเหมือนเต่านั่นเอง

บนถนนระนองจะมีตึกเก่าสวยๆ เช่น ตึกธนาคารสแตนดาร์ดชาร์เตอร์ ธนาคารต่างชาติที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศไทย และตึกสำนักงานการบินไทย ตึกเก่าหรือตึกโบราณในตัวเมืองภูเก็ตจะเป็นสถาปัตยกรรมแบบชิโน-โปรตุกีส คืออาคารจะมีส่วนลึกมากกว่าส่วนกว้างและไม่สูงนัก หาชมได้บริเวณถนนถลาง ถนนดีบุก ถนนเยาวราช ถนนระนอง ถนนพังงา ถนนรัษฎา และถนนกระบี่ ส่วนถนนสายที่มีตึกเก่าที่น่าสนใจและน่าเดินมากที่สุด คือถนนดีบุกและถนนถลาง

ตอนนั่งรถมาศาลเจ้า เพจบังเอิญมองไปเห็นร้านขนมจีนป้ามัย นึกในใจเดี๋ยววันนี้ทานขนมจีนภูเก็ตกันดีกว่า กลับมาอีกที ร้านปิดพอดี ทราบภายหลังว่าคนภูเก็ตนิยมทานขนมจีนเป็นอาหารเช้า มิน่าล่ะ เพจเลยถามถึงโอต้าว พี่ดำบอกหอยทอดเหรอ เดี๋ยวไปดู ร้านปิดอีกหรือว่ายังไม่เปิดกันแน่ อุตส่าห์ข้ามน้ำข้ามทะเลมาถึงที่นี่ กลับไม่ได้ทานอาหารพื้นเมืองภูเก็ตเลยสักอย่าง

ท้ายที่สุด อาหารกลางวันวันนี้เป็นก๋วยเตี๋ยวเรือ ก๋วยเตี๋ยวเรือใส่ทุกอย่าง 1 ชาม ก๋วยเตี๋ยวเรือลูกชิ้นเนื้อ 2 ชาม กับแคบหมู 1 ถุง น้ำมะพร้าว น้ำเก๊กฮวย น้ำกระเจี๊ยบ อย่างละแก้ว ถ้าไม่คิดอะไรมาก ก๋วยเตี๋ยวเรือร้านนี้อร่อยทีเดียว สำหรับมาร์ค ก๋วยเตี๋ยวเรือเป็นอาหารจานโปรดเลยหละ สรุปมื้อนี้รวมทั้งหมด 102 บาท พี่เจ้าของร้านบอกร้อยเดียวละกัน ถ้วนๆ

กลับมาภูรินท์ จ่ายค่ารถพี่ดำไป 1,200 บาท มาร์คจะใช้อินเตอร์เน็ท พนักงานที่รีสอร์ทบอกตอนนี้อินเตอร์เน็ทใช้ไม่ได้ เน็ทเน่า เราเลยเดินออกไปหาใช้ข้างนอก อินเตอร์เน็ทคาเฟ่แถวนี้ ค่าบริการ 60 นาที 40 บาท นาทีละไม่ถึง 1 บาท แต่ต้องใช้อย่างต่ำ 10 นาทีนะ คือเราจะใช้ไม่ถึง 10 นาทีก็ได้ แต่เราจะต้องจ่าย 10 บาทอยู่ดี

มาร์คได้รับอีเมล์จากบริษัททัวร์แอทสยาม แจ้งมาว่าห้องพักเต็ม กลับรีสอร์ท เพจเลยโทรไปถาม พนักงานบอกที่ชาร์จบัตรเครดิตเราไปแล้ว ทางบริษัทจะเครดิตคืนให้ภายใน 3 วัน ระบบการจองห้องพักเว็บนี้แปลกๆ นะ เมื่อวานเพจก็หลงดีใจนึกว่าได้ที่พักแล้ว คราวหลังโทรไปจองได้หรือเปล่าเนี่ย เพจก็ลืมถาม

ตอนพวกเราออกไปข้างนอก พวกจุดประทัดกันทั้งวัน กลับมาถึงห้อง มาร์คเปิดแอร์เปิดทีวีอีก ทั้งหนาวทั้งเสียงดัง เพจเลยหนีออกมานั่งเล่นที่ระเบียง กลับไทย เพจเลี่ยงไม่นอนห้องแอร์ แต่มาร์คทนร้อนไม่ไหว สองคนทะเลาะกันเรื่องแอร์ทุกวัน มาร์คเป็นคนเปิด เพจเป็นคนปิด

ปัญหารายวัน ไหนๆ ก็จองห้องพักที่ไร่เลย์ไม่ได้แล้วนี่ ไปสิมิลันกันก่อนดีกว่า เพจเลยโทรไปเม็ดทรายทัวร์ ติดต่อเรื่องทัวร์สิมิลันกับบ้านพัก รถจะมารับเราพรุ่งนี้เช้า ระหว่างเวลา 6.15-6.30 น. ส่วนบ้านพักจะอยู่ตรงข้ามกับบริษัททัวร์ โดยเรือจะออกจากท่าเรือเวลา 8.30 น. เราเอากระเป๋าเดินทางฝากไว้ที่ออฟฟิศก่อนได้

ตอนแรกเพจคุยกับพี่ดำไว้ว่าพรุ่งนี้อยากให้ไปส่งที่ท่ารถ บขส. พวกเราจะไปท่าเรือทับละมุ เพจตกลงกับทางเม็ดทรายเสร็จ เลยต้องรีบโทรไปบอก ไม่ต้องแล้วนะพี่ ทัวร์จะมารับที่รีสอร์ทแต่เช้าเลย เที่ยวหน้ามาภูเก็ตอีก เพจจะโทรไปคุยด้วย พี่ดำบอกโชคดีละกัน ขอให้เดินทางปลอดภัย ขอบคุณนะคะ ขอบคุณค่ะ

มาร์คบอกหมดเสื้อแล้ว สังเกตข้างล่างมีเครื่องซักผ้าเครื่องอบผ้าหยอดเหรียญด้วย เดี๋ยวเพจลงไปซักให้ คว้ากระเป๋าสตางค์ได้ ลงไปสำรวจห้องซักผ้าก่อน ใช้เหรียญสิบนี่นา ว่าแล้วก็เดินไปแลกเหรียญที่ออฟฟิศ ซักผ้าหนึ่งโหลดหมดไปอีก 70 บาท ระหว่างรอผ้า เพจเลยถือโอกาสเดินชมนกชมไม้

ภูรินท์รีสอร์ทจัดสไตล์อิงแอบธรรมชาติ มีสวนดอกไม้สวยๆ ทั้งกล้วยไม้และลีลาวดี แลดูสวยงามร่มรื่น เพจอบผ้าเสร็จเรียบร้อย วันนี้ออกไปเที่ยวหาดป่าตองคงจะดี จะได้หาร้านกล้องทำแบ็คอัปด้วย สองเราถ่ายรูปมาเยอะมาก ครั้นจะหอบกล้องที่มีรูปทั้งหมดลงเรือไปสิมิลัน เพจยังใจไม่ถึงพอ เดินออกไปหน้าปากซอยเจอพี่ดำพอดี วันนี้เพจเหมาครึ่งวัน 1,200 บาท พี่ไปป่าตองก่อนนะคะ

หาดป่าตองเป็นหาดที่มีคนนิยมมาเที่ยวมากที่สุด ถนนเลียบชายหาดจะมีทั้งร้านขายของที่ระลึก บาร์ ร้านอาหาร โดยเฉพาะร้านขายอาหารทะเล ร้านดำน้ำ บริษัทรถเช่า บริษัททัวร์นำเที่ยว โรงแรม รีสอร์ท เกสต์เฮาส์ ศูนย์การค้า และแหล่งบันเทิง บริการนักท่องเที่ยวอย่างครบครัน

ถึงหาดป่าตอง ทำธุระให้เสร็จก่อนละกัน ข้ามถนนมา เจอศูนย์บริการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศของธนาคารไทยพาณิชย์อยู่หน้าฮอลิเดย์อินน์พอดี เพจเลยเข้าไปขอแลกเช็ค ปกติเช็คเดินทางที่มีชื่อสองคน คนใดคนหนึ่งสามารถนำมาแลกเงินได้ แต่ที่แบงค์บอกต้องเซ็นชื่อสองคน พอดีวันนี้มาร์คมาด้วย เลยไม่มีปัญหาเรื่องนี้ เช็คเดินทาง 500 เหรียญ แลกได้ 17,775 บาท หักค่าธรรมเนียมไป 165 บาท เหลือได้มาแค่ 17,610 บาท มาร์คเก็บไว้ 10,610 บาท ให้เพจไว้ 7,000 บาท

เพจมองหาไม่เห็นอินเตอร์เน็ทคาเฟ่นะ เลยจำใจหน้าด้านเข้าไปถามพนักงานในไปรษณีย์ เจ้าหน้าที่บอกเดินไปอีกหน่อย อินเตอร์เน็ทคาเฟ่จะอยู่ในมอลล์ชั้นสอง เพจบอกมาร์คจองห้องพักที่ไร่เลย์เลยละกันนะ คราวนี้เพจลองจองกับเว็บแอทสยามดูบ้าง ไร่เลย์ปริ๊นเซสรีสอร์ทแอนด์สปา 3 คืน ใช้บัตรเครดิตจ่ายเงินเรียบร้อย ได้ที่พักโล่งใจไปหนึ่งเรื่อง

โชคดีเจอศูนย์โกดักพอดี ไม่ต้องไปเดินหา เพจเลยให้เค้าทำแบ็คอัปทีเดียว 4 ก้อปปี้ ใส่ในแฟลชไดร์ฟกับไอพอดด้วย ค่าบริการ 4 ก้อปปี้ 50 บาท เพจว่าไม่แพงเลย มาร์คลากเพจไปดูโปสเตอร์ที่ร้านทัวร์ บอกเค้าทำสวยนะ เพจบอกภูเก็ตแฟนตาซีอยู่หาดกมลา รู้สึกว่าการแสดงจะเริ่มสามทุ่มนะ มาร์คบอกดึกเกิน ไม่อยากรอนานขนาดนั้น เสร็จธุระปะปัง ข้ามไปเดินเล่นชายหาดบ้างคงจะดี

บริเวณชายหาดนอกจากจะมีบริการนวดแล้ว ยังมีบริการถักผมและเพ้นท์เล็บด้วย ใครอยากสร้างสีสันให้กับชีวิต ที่นี่ก็มีกิจกรรมสนุกๆ กีฬาทางน้ำให้เลือกเล่นมากมาย เช่น บานาน่าโบ้ท สกีน้ำ เจ็ตสกี และพาราเซล ส่วนสนนราคาค่าเช่าเจ็ตสกีที่หาดป่าตอง 30 นาที 1,000 บาท วันก่อนมาร์คเล่นที่หาดกะรน ครึ่งชั่วโมง 1,500 บาท แพงกว่าที่นี่ตั้งเยอะ

เดินเล่นเก็บบรรยากาศได้สักพัก มาร์คบอกหิว อย่างนั้นไปกินข้าวกันเหอะ พี่ดำแนะนำร้านอาหารอร่อยๆ ให้หน่อยสิ พี่ดำถามอยากทานอาหารประเภทไหนล่ะ เพจบอกอาหารทะเล อาหารไทยนะคะ เธอบอกอย่างนั้นไปอ่าวฉลองแล้วกัน เดี๋ยวพาไป

อ่าวฉลองจะตั้งอยู่ระหว่างแหลมพันวาและแหลมพรหมเทพ ค่ำนี้เราทานอาหารเย็นที่ร้านอาหารดานังซีฟู้ด เพจเห็นชื่อร้านครั้งแรกยังอดสงสัยไม่ได้ ภายหลังทราบมาว่าแรกเริ่มเดิมทีร้านนี้ขายอาหารเวียดนาม ต่อมาได้เปลี่ยนมาขายอาหารทะเล ร้านนี้จะอยู่ติดริมทะเล เราเลือกนั่งโต๊ะใต้ต้นไม้ บรรยากาศร่มรื่นลมพัดเย็นสบาย

เมนูวันนี้ มาร์คสั่งเนื้อผัดพริก ไก่ทอดกับเฟรนช์ฟรายส์ เพจสั่งห่อหมกภูเก็ตกับหอยนางรมสด ส่วนเครื่องดื่มของเพจเป็นน้ำมะนาวปั่น ของมาร์คแฟนต้าน้ำเขียว สักพัก พนักงานเสิร์ฟเดินมาบอกว่าวันนี้ไม่มีหอยนางรม เพจถามมาร์คจะเอาอะไรแทนดีล่ะ มาร์คบอกหอยแครงลวกละกัน

เพจไม่เคยทานอาหารที่ปรุงแบบทางภาคใต้เลยนะ เพิ่งมาทานร้านนี้เป็นร้านแรก เนื้อผัดพริกกับห่อหมกภูเก็ตจะออกสีเหลืองๆ เนื่องจากว่าห่อหมกปักษ์ใต้จะใช้ขมิ้นแทนกระชาย เพจว่าอร่อยไปอีกแบบ แปลกดี สรุปหอยแครงลวกทานกันไม่หมดนะ คราวหลังถ้าอาหารที่ตั้งใจอยากทานไม่มี เพจไม่สั่งอย่างอี่นแทนดีกว่า ผิดวัตถุประสงค์ ส่วนค่าเสียหายสำหรับมื้อนี้รวมทั้งหมด 420 บาท มาร์คทิปไป 40 บาท

พี่ดำแวะหาดกะรนให้หน่อยสิ เพจจะซื้อทัวร์ไปสิมิลัน เจอพี่เอ๋พอดี เพจบอกที่เมื่อวานคุยกัน ตกลงเราจะไปพรุ่งนี้สามคน พี่เค้าว่าจำได้ เพจถามรับบัตรเครดิตหรือเปล่าคะ พี่เอ๋บอกไปกดเงินก่อนสิ เนี่ยข้ามถนนไปฝั่งตรงข้ามมีตู้เอทีเอ็ม เพจบอกบัตรเดบิตไม่มีค่ะ หายไปนานแล้ว พี่เอ๋บอกบัตรเครดิตชาร์จสามเปอร์เซ็นต์นะ เพจบอกได้ค่ะ

ทัวร์วันเดียวสิมิลันของเบอร์ดี้ทราเวล ค่าใช้จ่ายคนละ 2,500 บาท สามคนรวมเป็น 7,500 บาท บัตรวีซ่าชาร์จอีก 3 เปอร์เซ็นต์ รวมทั้งหมดเป็นเงิน 7,725 บาทถ้วน รถจะมารับเราที่ภูรินท์ ระหว่างเวลา 6.15-6.30 น.

พี่ดำมาส่งที่รีสอร์ท เพจนั่งยังไม่ทันจะหายเหนื่อยเลย มาร์คบอกปวดท้อง สองเราเลยเดินออกไปซื้อยาแถวหาดกะรนกันอีก แวะร้านอาหารกันก่อน มาร์คสั่งข้าวผัดไก่ไข่ดาวสองกล่องกับไก่สะเต๊ะ จะเอาไว้ทานพรุ่งนี้เช้าก่อนไปสิมิลัน เพจบอกเดี๋ยวมาเอานะคะ พากันเดินข้ามถนนไปร้านขายยา ขากลับ มาร์คได้ข้าวเหนียวมะม่วงแถววัดกะรนกลับมาอีกด้วย นี่ขนาดท้องเสียนะ กินทั้งวัน

รถที่จะพาเราไปเที่ยววันนี้เป็นรถบัสปรับอากาศ ไกด์พูดภาษาอังกฤษเก่งมาก อัธยาศัยดี ยิ้มแย้มแจ่มใส พูดคุยไปเกือบตลอดทาง ไกด์ถามใครพูดภาษาไทยได้บ้าง มีเพจยกมือหราอยู่คนเดียว สรุปทัวร์กรุ๊ปนี้มีคนไทยคนเดียว

ระหว่างทางไปท่าเรือ ทางทัวร์จะแวะให้พวกเราขี่ช้างก่อน ไกด์บอกลูกทัวร์มากกว่า 99 เปอร์เซ็นต์ จะเป็นคนต่างชาติ ที่เหลือเป็นคนไทยที่อยู่ต่างประเทศ มาร์คโดนจับคู่นั่งช้างกับคนฝรั่งเศส เธอคุยให้ฟังว่าเธอกับครอบครัวย้ายมาอยู่ออสเตรเลีย คือชอบอยู่ประเทศที่อากาศอบอุ่นมากกว่าอากาศหนาว นั่นสิ เพจสังเกตเดี๋ยวนี้ชาวต่างชาติก็ย้ายมาอยู่ประเทศไทยเยอะเหมือนกัน รูปเธออยู่ในกล้องมาร์คด้วย เธอเลยขออีเมล์มาร์คไว้ มาร์คบอกแล้วจะส่งไปให้

ที่นี่จะมีบริการถ่ายรูปขี่ช้างด้วย คือเค้าถ่ายไว้ทุกคนแหละ เผื่อนักท่องเที่ยวอยากได้เก็บไว้เป็นที่ระลึก ไกด์บอกไม่เอาก็ได้นะ พวกเราเอาสองใบ รูปใบละ 150 บาท มาร์คอยากได้เก็บไว้ดูเล่น

พอถึงท่าเรือ ไกด์แจกเสื้อชูชีพคนละตัว แล้วก็พาเราลงเรือหางยาว ในเวิ้งทะเลแถบนี้อุดมสมบูรณ์ไปด้วยป่าชายเลนและป่าโกงกาง อุทยานแห่งชาติอ่าวพังงาจะมีเกาะต่างๆ และเขาหินปูนที่มีลักษณะแปลกตา เช่น เขาหมาจู เขาเขียน เกาะปันหยี ถ้ำลอด เกาะตะปู และเขาพิงกัน

จุดหมายแรกของเราคือถ้ำลอด ถ้ำลอดเป็นภูเขาลักษณะเกาะทะลุ เรือเล็กสามารถแล่นทะลุไปอีกด้านได้ เราไม่ได้เลือกแพ็คเกจที่มีพายเรือแคนู แต่เรามากรุ๊ปเดียวกันกับลูกทัวร์ที่เลือกโปรแกรมนี้ หลายคนเลยต้องนั่งรอบนแพ ไกด์บอกเราเปลี่ยนใจได้นะ เพจบอกไม่ดีกว่าค่ะ

จนเค้ากลับกันมาแล้ว เพจเพิ่งจะเห็น ทางทัวร์มีคนพายเรือให้ เราแค่นั่งไปเฉยๆ ตอนแรกเพจยังคิดว่าเราต้องพายกันเองเสียอีก เพจพายเรือไม่เป็น เลยไม่ได้เลือกโปรแกรมนี้ แอบเสียดายนิดๆ เมื่อกี้ตอนคุยกับไกด์ เพจน่าจะถามเค้าก่อน

เขาตะปูและเขาพิงกัน ตอกย้ำให้ชื่นชมในความมหัศจรรย์ของธรรมชาติที่สามารถรังสรรค์ภูผาออกมาเป็นงานประติมากรรมชิ้นเยี่ยม เขาตะปูซึ่งเป็นไฮไลท์ของการท่องเที่ยวในอ่าวพังงา มีลักษณะเหมือนตะปูตั้งอยู่กลางน้ำ ส่วนเขาพิงกันนี้เคยใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์ เรื่องเจมส์บอนด์ The Man with the Golden Gun หรือเพชฌฆาตปืนทอง ซึ่งออกฉายในปี พ.ศ. 2517 ทำให้เขาตะปูรู้จักกันไปทั่วโลกในชื่อของเกาะเจมส์บอนด์

ส่วนบริเวณหาดเขาพิงกันจะมีร้านค้าและร้านขายของที่ระลึกตั้งอยู่มากมาย สินค้าส่วนใหญ่จะเป็นผลิตภัณฑ์จากทรัพยากรธรรมชาติทางทะเล เช่น ของใช้ เครื่องประดับที่ทำมาจากปะการังและเปลือกหอย รวมทั้งของตกแต่งบ้านที่ทำจากสัตว์สตัฟ ผีเสื้อ แมงป่อง แมงมุม

เกาะปันหยี 200 กว่าปีก่อน ที่นี่เป็นเพียงเกาะร้างไร้ผู้คน จนกระทั่งมีชาวมลายูกลุ่มหนึ่งอพยพมาหาที่ทำกินแห่งใหม่ พวกเค้าตัดสินใจเลือกที่นี่ ผู้ที่มาถึงก่อนได้ปีนขึ้นไปบนยอดเขาและปักธง ซึ่งในภาษายาวีเรียกว่าปันหยี เพื่อบอกให้ผู้มาทีหลังรู้ ประวัติศาสตร์ของเกาะไม้แห่งนี้จึงเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่วันนั้น

หมู่บ้านมุสลิมที่เกาะปันหยีนี้เป็นหมู่บ้านกลางน้ำของชุมชนชาวประมง ประชาชนนับถือศาสนาอิสลาม ชาวไทยมุสลิมจะแต่งกายคล้ายชาวมาเลเซีย ผู้หญิงจะนุ่งผ้าปาเต๊ะ สวมเสื้อแขนกระบอก และมีผ้าคลุมศีรษะ

เกาะปันหยีเป็นเกาะที่ไม่มีที่ดินเลย แต่ชาว�